Elke 2 weken een bericht schrijven, zo houden we de spanning er een beetje in.

En weer zijn er 2 weken dus voorbij, de tijd vliegt. We zijn nu ruim 2 maanden alweer thuis, maar het lijkt al veel langer, er is al zoveel gebeurd in de tussen liggende tijd, ben al bijna weer aan vakantie toe.

Niet zo ver, hoor, maar toch……

 

het volgende gedicht, heb ik al een boel keer verteld en je kunt hem zo lang maken als je zelf wilt, dat is pas leuk en ook dit gedicht rijmt niet, maar loopt wel….nou ja ik niet, maar het onderwerp wel…..

 

 

KET 1802 – 15

                  “Gnoeg”              22-6-’18 (11.00)

Serengeti, Tanzania

 

“Wild spotten

Maar we rijden te hard

Zien we een giraffe

En daarna een gnoe…..”

 

“En nog een gnoe en nog 1 en nog 1 en nog 1 en nog 1 en nog 1 en nog 1 en nog 1…….

Een kleine groep zegt Arjen

Maar verderop alweer gnoes…

En nog meer gnoes en nog meer gnoes  en nog meer gnoes

En nog meer en meer, heel veel gnoes”

 

“Mensen vallen erbij in slaap

Het wordt hen teveel

En we rijden te hard

Ik heb gnoe gezien!!”

=================

Voorgedragen 22 juni, serengetti

En verder gaat onze reis, nu naar de grens van Kenia en Tanzania.

Een lange reisdag met een grens erin, altijd lastig, maar het werd er 1 met een bijzondere ervaring, eigenlijk de hele vakantiereis was een zeer bijzondere ervaring.

 

KET 1802 – 12

“Douane” 20-6-’18 (17.00)

Tarime, Tanzania

 

“De dag begon voor mij voor in de truck

Op de passengiersstoel had ik goed zicht

Op Becky, de weg en de kuilen

Maar helaas, door de dode dieren ben ik gezwicht”

 

“Nee, dit is niet de plaats voor mij

Kreeg ook trouwens best wel last van mijn rug

Dus bij de eerste echte stop

Weer vlug naar de anderen terug”

 

“Al met al een lange dag

Ook al gingen we best wel snel

Door de leuke regeltjes van de douane

Zaten Nicolas en Becky een beetje knel”

 

“Geld wisselen kon gelukkig onderweg

Zodat we daar geen tijd door zullen verliezen

Hooguit op wat mensen

Die weer zo nodig moeten piesen…”

======= (voorgedragen: 20-6)  in Tanzania

We gaan weer door met de fantastische reis door Afrika, we zijn aangekomen op het erf van boer Emanuell, die ons een 7,2 km lange wandeling aanbied, op zich te doen, maar door omstandigheden, uitglijers, té veel grote stenen, toch behoorlijk pittig….

het was allemaal iets té…..

 

KET 1802 – 8

               “iets té”                         18-6-’18 (18.00)

                                                                                                       Kerio Valley, Kenia

 

 

“Wat een dag

Een echte rustdag

De rust zat hem in de middag

Dat was er een met (heel) hard gelach”

 
“s’Morgens was het allemaal iets té

Té lange wandeling en er werd niet op elkaar gewacht

Als wij, de laatste groep, bij het rustpunt aankwamen

Ging de rest er toch weer vandoor, had ik niet verwacht”

 
“Maar hierna konden we echt relaxen

Eerst onder een heerlijk warme douche gestaan

Erna wilde ik natuurlijk wat gaan schrijven

Maar een spelletje Skip-A-Boo trok meer de aandacht

En was het even met het schrijven gedaan”

 
“Maar zo’n spelletje

In de hete zon

Was na zo’n wandeling iets té

Het maakte mij niet uit, wie er won…”

 

“Het merendeel van de middag

Verdween in een ander spel

Met zijn vijven Uno spelen

Tjonge wat ging dat fel en snel”

 

“Fanatiek is het woord

We hebben enorm gelachen met elkaar

Hester maakte het echt té bont

We kwamen niet meer bij, is dat raar?”

 

“Ja, dit was een dag met twee gezichten

Geen gemakkelijke wandeling dus

Wel ontzettend veel lol in de tuin

Gelukkig, een keer geen geschommel in de bus…!”

 

========

Voorgedragen: 18-6, net na het avond eten

Zo maar een gedicht er tussen door, omdat het een hot item is.

De hitte pakt ons allemaal in, toch?

 

“Cliché”        4-8-18

Als je constant aan de hitte denkt
En dat is best wel raar
Krijg je het vanzelf warm
Ga je klagen en ook dat is waar

Alweer een week voorbij, een met super hoge temperaturen, vandaag werd het 35 graden, morgen voorspellen ze 37, terwijl het in Kenia nu lekker winter is en 21 graden, joepie.

Hier is het derde gedicht van deze reis, leuke achter gedachten, maar of ze nu waar zijn?

 

KET 1802 – 7

             “Bijzonder”                                   17-6-’18 (16.45)

Kerio Valley, Kenia

 

“Wat is dat toch?

Is er iets dat ik mis?

Ik dacht ik ga naar Afrika

En kijk mijn ogen uit hoe bijzonder Afrika is”

 

“Maar de Afrikanen kijken juist naar ons

Wij zijn de bijzonderheid

Zijn wij echt een bijzonder geval

Of is het iets van deze nieuwe tijd?”

 

“Jeffrey weet het antwoord:

Sawadee huurt deze mensen allemaal in

De Afrikanen krijgen dus ook wat

Dit is nu de situatie: Win – Win!”

=======

Van de 34 gedichten die over mijn vakantie gaan, wil ik de meest in het oog springende gedichten hier op deze site plaatsen, steeds ongeveer na 1 week,  dus nu is het tijd voor het tweede gedicht, voor de kenners (KET 1802 – 6):

 

KET 1802 – 6

            “FaceBook”                                                17-6-’18 (15.40)

Marigat, Kenia

 

“Twee vreemde mannen

Staan naast mij in hun vreemde gewaad

Ze willen met mij op de foto

En noemen mij hun vriend en maat”

 

“Ik ken ze totaal niet

Maar gelukkig is het geen grote groep

Het is wel leuk voor het thuisfront

En zeker ook goed als profielfoto op mijn Facebook”

=======

Voorgedragen:  17-6 aan de Sawadee groep in Kenia na het eten

Ook gedaan, die profielfoto (8-7-’18) staat nog steeds als profielfoto op mijn facebook

 

Wij zijn heerlijk op vakantie geweest naar Afrika, met Sawadee (reisorganisatie).

Een groepsreis met chauffeur (Becky), kok (Nicolas), reisleider Arjen en 15 andere personen, die allemaal uit Nederland kwamen. De leeftijden verschilden tussen de 25 en de 76, heel divers.

De eerste 9 dagen zaten we in Kenia, daarna 7 dagen in Tanzania en de laatste 6 dagen op Zanzibar.

We hebben enorm genoten, heel veel foto’s gemaakt (3500), heel veel gezien en enorm veel meegemaakt en veel gelachen.

Ook was het heel bijzonder dat op deze reis mijn gedichten, die ik ter plekke schreef, zo gewaardeerd werden door de groep, maar vooral door onze leuke reisleider Arjen. Ik werd de Trip-dichter van deze reis. Misschien iets voor Sawadee om mij op meer reizen in te plannen?

We zijn vertrokken op maandag 11 juni en vanaf vrijdag 15 juni ben ik gaan schrijven.

Ik ga de mooiste en de leukste gedichten op deze website aan jullie presenteren.

Beginnend met vrijdag 15 juni, het eerste gedicht:

 

KET 1802 – 1

“Zo Puur” 15-6-’18 (10.49)

Isiola, Kenia

 

“Een vakantie naar Afrika

Wat een avontuur

In al zijn mooiheid

Zo fragiel, onaantastbaar en zo puur!”

 

“Op de eerste gamedrive is het raak

Ik spot de 1e olifant

Wat een ervaring

Toch veel groen tussen het zand”

 

“We worden getrakteerd

Een kudde olifanten (24) aan de waterkant

Een hele groep giraffen (15) heel dichtbij

Kenia, wat een prachtig land”

 

========

 

Voorgedragen : 15-6

Ik kom toch te weinig aan toe om op mijn website te schrijven, ik wil heel graag maar de tijd, ja, dat is wel het onderwerp in mijn gedichten.

Ik ben nl bezig om al mijn gedichten die ik geschreven heb in bijna 30 jaar, in de pc en op papier te verwerken, de meeste ervan zijn geschreven in op papier in mijn (soms wel onduidelijke) handschrift, maar ja dat heeft ook zijn charme. Ik ben nu op 420, maar heb nog een lange weg te gaan, de meeste (ws ruim 700) staan in 2 17-ringmultimappen, dus daar ben ik nog wel een tijdje mee bezig. Het is wel leuk om te doen, maar er gaat wel veel tijd (ja, daar is ie weer) in zitten.

Maar ik kwam nog een leuke tegen en die wil ik graag met jullie delen:

 

“Vrije Dag” 1-9-’14 11.40 uur

 

“Kijk, een vrije dag

Mooi weer maar wel met zorgen

Dus ook weer een bewolkte dag

Maar misschien toch beter dan morgen”

 

“Want morgen is een blanke dag

Je weet totaal niet wat er gaat gebeuren

Dus geniet NU van het leven

En ga niet overal over zeuren…..”

                                 =/=/=/=/=

 

En dat doe ik de laatste tijd wel een beetje, dus ik ga nu naar mijn eigen gedicht luisteren……..  hihi

“Dicht”                                                   31-12-2017(16.25)

 

Rekken vol

Kleding

Met korte mouw, lange broek

Truien gevouwen op lage tafels

Verkoopsters zitten te wordfreuten met elkaar

Het regent buiten

Pijpestelen

De zaak gaat dicht

We gaan naar huis

Geen kopers

Dicht

Einde

Aan het eind van het jaar schrijf ik weer een mooi gedicht (vind ik), je moet hem wel vaker lezen om alles eruit te halen, maar dat is het leuke ervan, toch?

 

 

“Klok”                                31-12-2017 (0.05)

“Hier sta ik weer
Een uitverkocht huis
In een oud gebouw
Voel ik mij thuis”

“Maar vanavond een keer niet
Je moet heel snel te werk
Er komen nl veel mensen
Het is af, na één uurwerk”

=/=/=/=/=/=/=/=