Ik heb heel veel moeite gekend, om deze website open te houden. Veel mailtjes moeten schrijven en Mark heeft veel geholpen, maar het is allemaal flink duurder geworden, maar ik geloof dat ie weer werkt. Dus dit is nu het eerste bericht dat ik weer schrijf, gezeten in onze mooie tuin, heerlijk in de zon.

Jessie is gelukkig weer thuis, gelukkig en weer helemaal aan het werk, maar je zult altijd zien, nu zijn er weer andere zaken, die mij dwars zitten, zoals het gebruik van verkeerde woorden op op verkeerde tijdstippen. Zo kan ik iets zeggen, wat ik helemaal niet wil, of iets zeggen in de veronderstelling dat je het goede zegt, maar door iemand anders compleet verkeerd wordt geïnterrumpeerd, of gewoonweg de verkeerde woorden gebruikt….

“Verkeerde Woorden”                                                          10-3-25

Ik kan de laatste tijd

Niet zo best uit mijn woorden komen

Zo zeg ik de verkeerde zinnen

Die op het verkeerde tijdstip terechtkomen

Ik wil er graag voor mijn vriend zijn

Die in een moeilijke fase zit in zijn leven

Ik ben het er niet mee eens ………!?!?!?

Deze rare zin zei ik, niet overdreven

Intussen kookte ik van binnen over

Ik vind geen juiste woorden

Opschrijven is de manier

Op zoek naar goede antwoorden

Het eind van 2024, was niet zo super, Jessie raakte weer in een depressie, net als in juli 2023, snel nadat we toen verhuisd waren. Ze had toen andere medicijnen gekregen, die in het begin goed werkte, in december is ze weer gaan werken en alles leek opgelost.

Maar de psychiater heeft de medicijnen laten stoppen en net na onze vakantie op Lanzarote in september 2024, ging het weer mis. Ik had dat niet door, maar Jessie heeft niet na haar signalerings schema gekeken. Zodoende zag ze de symptomen niet, van een naderde nieuwe depressie.

Dus eerst zag ze spoken en kon het niet op een rijtje zetten (de eerste gedichten over spoken) , daarna heeft ze zelf besloten om naar de PAAZ te gaan om tot rust te komen, om alles op een rijtje te zetten. Dat betekent dus dat ze wel in het weekend naar huis mag, maar dat ze voor de rest 5 dagen per week op de PAAZ zit, een gestructureerd programma moet ondergaan met sessies om haar te laten na te denken waar ze mee zit, om alles weer op het juiste pad te krijgen….kortom om haar weer gelukkig te krijgen….

“Spoken”             19-12-24

Soms kun je zelf best gelukkig zijn

Maar als de situatie eromheen 

Niet zo rooskleurig blijkt

Heb je daar weinig aan…

Als je partner spoken ziet

In haar hoofd

Gedachten en gevoelens 

Door elkaar heen lopen

Is het met gelukkig zijn even gedaan…

Dan moet je er alles aan doen

Om al die spoken te verjagen

Hulp van buitenaf vragen

Want dit zelf oplossen zal niet gaan…

————————————-

Hoewel ik het wel zou willen

Haar missen is een grote angst

Hier thuis raakt ze het niet kwijt

Haar even loslaten, is goed voor haar

Om haar door te laten gaan…

“Spoken 4”                   23-12-24

Dat is toch meestal medio oktober

Dus ben ik nu te laat

Op Halloween zie je veel witte lakens

Zwarte spinnen, heksen, spinrag

Je weet wel hoe dat gaat

Maar waar ik het eigenlijk over wil hebben

Is de figuurlijke kant

Littekens die je niet ziet

Waar ben je nu in beland?

Het zit hem in dat verschil

Niet verdoofd?

In het goede of het kwade

Spoken in je hoofd

“Begrijp me niet verkeerd”        

 5-1-25

Het alleen zijn

Voelt zeker niet verkeerd

Ik doe mijn eigen ding

Dat heb ik in een paar dagen al geleerd

Natuurlijk mis ik mijn vrouw

In het bijzonder Op momenten 

Ik weet dat ze in goede handen is

Tussen andere bijzondere patiënten

Ik krijg er wel goede gesprekken voor terug

Van vrienden die mij een hart onder de riem steken

Hier leer ik zeker van

Goede adviezen, zonder vraagteken

Ik krijg een andere kijk

Op het leven

Onze relatie 

Ons onderling 

Ons samen zijn

Ons niet samen zijn

“Apart gevoel”            12-1-25

Wat voelt dit raar

Zo ben je opeens weer terug

Na als vanouds leuk weekend

Maar ooh wat gaat dat vlug

Want voor ik het weet

Slaap ik alleen in een leeg bed

Zit ik weer alleen op de bank

En is het weer even uit met de pret

Je bent weer terug

Op de plek waar ik niet wil zijn

Ze maken je hopelijk beter

Met het beste medicijn

Ik voel mij in de war…….

Voor mij voelt het als een soort latrelatie

Het ene moment ben je er 

Dan is het leuk en fijn

Het andere moment ben je ver……

                             ……….weg……….

“Verward”                                                                                                                          19-1-25

Nog steeds verward

Leef ik steeds op een andere manier

Ik probeer positief te blijven

Maar het is weer zo stil hier

Dit weekend was geheel anders

Dan de vorige keer

Zaterdag was ik geprikkeld en humeurig

Zondag was er meer sfeer

Maar elke keer

Is het niet fijn

Als ze zondagavond vertrekt 

De leegte…… 

…….in het samenzijn….

Maar ze komt weer thuis op 6 februari……(-;

Ik wilde jullie namelijk laten meeleven, met de frustraties van alle ingeleverde blikjes en flesjes bij de supermarkt, het wel en wee, door de ogen van 1. de klant; 2. De automaat; 3. De medewerker (ik dus) en 4. de oplossing van dit alles (in de ogen van mij):

Frustratie vd emballage 1

De klant.                  3-8-24

Frustratie vd emballage 2

De automaat.                  3-8-24

Frustratie vd emballage 3

De medewerker.           13-8-24

Frustratie vd emballage 4

De oplossing.            17-8-24

*= & Flesjes

Ja, de site is weer online

Nieuwe gedichten volgen

Tekst volgt ook nog, maar we zullen eerst eens beginnen met een leuk gedicht.

De zaak in kwestie loopt nog steeds, helaas, we zullen zien of de olifant rose blijft…..

Roze olifant.                2-9-23

Keer het een keer om

Laat die roze olifant 

op rolschaatsen

Huppelen in de wei

Want er bestaat echt een verband

Met het probleem dat er was

Daar denk ik dus niet meer aan

Deze roze olifant op rolschaatsen

Heeft het helemaal overgenomen 

Ik weet niet eens meer waar het is misgegaan

Schrijf deze week een vrolijk gedicht

Werd mij verleden week vriendelijk  gevraagd

Dat gaat vandaag zeker lukken

Er heeft tot nu toe nog niemand geklaagd

Hallo allemaal,

Het is al een hele tijd geleden, sterker nog, mijn gedichtensite was niet eens meer in de lucht,

Moest een boete betalen, maar ja, hij is er weer.

Er is een heleboel gebeurd, maar ja als je 10 maanden niks meer schrijft, moet dat natuurlijk wel.

Had ik laatst een heleboel geschreven, druk ik op 1 knopje, wwhhooessshhh, alles weg.

Moet ik weer alles opnieuw gaan schrijven, alsjemenou, nu doe ik het anders.

Schrijf alles op en straks hups alles kopieren, hopelijk lukt het dan wel.

Oke, nu het verhaal.

We hebben de sleutel van ons nieuwe huis.

Eindelijk na 14 maanden op een sleutel gewacht te hebben, zijn we eindelijk begonnen aan het klussen.

Nu nog 5 weken klussen (zelf en laten doen) en dan verhuizen, en de sleutel inleveren van ons oudehuis.

Ja, die is gelukkig ook verkocht, die mevrouw moet er ook 10 maanden op wachten.

Ja, duh, wij lang wachten, zij ook lang wachten.

Zo lang gewacht op de 31^e maart, de dag van de notaris en de sleutel, ik kon hem wel dromen.

Dus dat was mooi, ik wist precies wat er ging gebeuren, dus geen zenuwen, ik was enorm rustig, erg fijn.

“Notaris”                 31-3-23

60 weken geleden wisten we
Dat deze dag eraan zou komen
We hebben alles goed voorbereid
Voor de dag die we konden dromen

De zenuwen vielen gelukkig mee
Het was wel een vermoeiende dag
S’morgens bij de notaris
S’middags in de regen tussen het spinrag

Bedenk dat het vandaag
Die dag
Is waar je gisteren
Nog tegenop zag

Dezelfde dag kwam de klusjesman, die binnen no-time er een hele vlizotrap in heeft gejast.

Zelf zijn we ook meteen begonnen, maar na 3 dagen keihard werken, merkten we wel

Dat dit niet de manier was.

Elke dag ontzettend moe op de bank s’-avonds….

Dan maar even een rustdag

Daarna op een rustigere manier verdergegaan.

We wisten wel, dat er meer komt kijken, dan je van tevoren hebt gedacht,

Maar hier is wel heel erg weinig aan gedaan, in de 18 jaar dat dit stel

Er heeft gewoond, met 2 honden en een papegaai.

Zoveel stof, schimmel, vuil, overwoekerende tuin

Bah, bah, bah…..

“Tussen stof en stank”                           3-4-23

Ik heb vakantie

Een maand lang

Niet zo als je denkt

Maar anders in jouw gedachtengang

Ik mag nl mijn eigen huis verbouwen

Lekker klussen op muziek

Mijn eigen tijden plannen

Veel pauzes nemen

Dat is de techniek

De werkelijkheid is helaas anders

Klussen tussen stof en stank

Harder werken dan je eigenlijk wilt

En s’-avonds té moe op de bank……

Er is zoveel gebeurd in de laatste 2-3 weken, dat ik gewoon niet weet waar ik moet beginnen….

Ik zat helemaal op slot, ik wist dat er iets was, maar wist niet wat . Ben door mijn rug gegaan, en werd ziek na een BBQ , maar net beter gemeld, ging het nog niet. Teveel veranderingen op mijn pad brengen mij in gevaar… Ben via de dokter bij een psycholoog uitgekomen en die vertelde mij dat het ASS is, een soort autisme.
Autisme spectrum syndroom. Dus nu weet ik waarom ik
– dwangmatig terug gaan naar deuren om te kijken of ze op slot zijn
– het feit dat ik voor nieuwe dingen erg zenuwachtig ben
– bang voor grote groepen, dat ik het niet leuk vind, als ik er eenmaal ben is het(,meestal) leuk
– bij grote veranderingen (werk) ben ik de draad kwijt
– als iets Niet snel wordt geregeld, bang en onzeker
– perfectionistisch in dingen waar ik goed in ben

“Drempels”           27-7-22

Met een prognose achter de hand
En met een gesprek onderweg
Ga ik er aan werken
Aan mijn eigen terugweg

Maar het lijkt wel of ik het gesprek
Niet eens afwacht
Sta al beter in mijn schoenen
Werk aan mijn eigen kracht

Ik neem nu al drempels
Die ik nooit durfde te nemen
Nu ik weet wat ik heb
Ben ik rustiger en
Kan ik veel beter ondernemen

Echt een super gedicht, iedereen kan zich erin vinden en het gedicht is op heel veel manieren uit te leggen, door mij maar ook door anderen.

Positief:

Ik sta veel sterker, ook in mijn schoenen
Heb een hoge drempel genomen en
Ik kom veel beter uit mijn woorden

Ik kreeg eergisteren de opmerking dat ik al een tijdje niks meer op mijn website had geschreven, en dat klopt ook wel, 5 maart was (geloof ik) de laatste keer. De heer Van Mechelen sprak mijn vrouw hierover op aan en ik dacht ik zal maar snel een update plaatsen, want er zijn nog steeds mensen die op mijn website kijken en daar ben ik blij om.

Er is best wel wat gebeurd, naast alle rare berichten in de wereld (oorlog, stikstofboeren, covid), teveel oooooo…, maar daarnaast bij ons dus ook. Ons huis op de Vondellaan is nu echt van ons en ons andere huis (waar we nu wonen) staat sinds donderdag in de verkoop(https://www.funda.nl/koop/bergen-op-zoom/huis-42875666-kastanjelaan-298/) , in mijn hoofd gebeurd er dus ook veel. Door stress en 1 verkeerde beweging ben ik door mijn rug gegaan (en nu herstellende), ach kan ik genieten van onze mooie tuin en schrijf ik nog het een en ander…

Want die mooie tuin, die ga ik wel missen, met veel bloemen en heel veel vlinders, eigenlijk had ons huis gewoon ergens anders moeten staan, hoefden we helemaal niet te verhuizen, we hebben een erg leuk huis, alleen storen wij ons aan de gebeurtenissen aan de voorkant, maar anderen misschien helemaal niet.

“Vlindertuin”     2-7-22

Volgens de brochure

Wonen wij in een zomers huis

Dat merk je ook meteen

Zodra je binnenkomt, voel je je thuis

Warme plafonds, een vlindermuur

Een palmboom op het gele zand

De kleuren blauw en geel

De zomerse tuin, bordjes naar het strand

Al die vladderende vlinders

Rond onze vlinderstruik 

Rondvliegende insecten op de passiebloem

De laatste zomerduik ……

Het is een raar jaar, aan de ene kant gaat het heel goed, aan de andere kant heel slecht.

Je bent opeens de buurt zat, er gebeuren rare dingen op de plek waar je woont, dat kunnen ze nu ook zeggen in Ukraine zeggen, daar is het nog veeeeel erger, er gebeuren rare dingen in de wereld, en ondertussen maak ik mij dus overal zorgen over.

Over oorlog, corona, carnaval, besmettingen, gas en benzine prijzen, werk, familie, vakanties en hypotheekrentes. Raar he?

“Zenuwen”       5-3-22(22.07)

Rare jongens, die Romeinen

Maar ik ben ook raar

Gek zijn is zo raar nog niet

Dat is dan ook wel weer waar

Maar ik ben zenuwachtig 

Voor de nieuwste of normaalste zaken

Een drempel die ik over moet

Het heeft niets met anderen te maken

Puur de gebeurtenis op zich

Daar maak ik mij zorgen om

Als ik er ben is het over

Daarom is dit…… zó stom

Ik ga in dit nieuwe (corona) jaar meer gedichten schrijven en plaatsen.

Ik ga mezelf meer opdrachten geven, meer schrijven over collega’s , die vertrekken, feest hebben of iets anders bijzonders meemaken. Eigenlijk wat mijn vader vroeger ook deed (van hem heb ik de kunst gekregen om gedichten te schrijven). Hij schreef over collega’s, die 25 jaar bij de zaak waren, een gepaste limerick.

Ik kan best wel veel schrijven, als je het zo bekijkt, 2 werkgevers (AH Markiezaatsweg) en Gebouw-T, in totaal werken daar veel mensen (277 + 150), er valt altijd wel wat te schrijven.

Beginnend nu in 2022 met 4 gedichten over AH collega:

Onze geweldige lieve manager vers, gaat haar eigen AH filiaal leiden in Zierikzee, we nemen na 8 jaar afscheid van haar, begonnen als vakkenvulster heeft ze zich helemaal opgewerkt naar AH bedrijfsleidster. Een super presentatie!!! We zijn trots op haar, we gaan haar ook helpen tijdens de verbouwing van dat AH filiaal in Zierikzee en we gaan haar geweldig missen…..

“Niekie”           17-1-22

Mijn lieve collega, wordt direkteur
Waar ze heel hard voor heeft gewerkt
Ze geeft nooit op
Dat hebben wij in deze AH wel bemerkt

Begonnen als vakkenvulster
Klom ze langzaam naar de top
Steeds een stapje hoger
Ze heeft er hard voor geknok(t)

Tussentijds heeft ze altijd tijd
Voor collega’s, vrienden, een feest
Tussen examens door
Geniet ze daar het meest

Alhoewel die tijd in Thailand
De vrijheid en het heerlijke eten
Werken als duikjuf, feesten, relaxen
Is ze zeker niet vergeten

Kortom een gezellige vrolijke meid
Die aan haar vrijheid hoge eisen stelt
Ook al kunnen ze nog zo lekker koken
Dat had ik nog niet verteld

En nu wordt Niekie dus direkteur
Van haar 1e eigen AH filiaal
Ontzettend veel succes daar
Gefeliciteerd met deze mijlpaal

En zo hebben we collega Quincy, een hard werkende collega, die heel goed is om “klanten” op te sporen, die zonder te betalen de winkel wilde verlaten, overal inzetbaar is , vriendelijk…. Kortom een top-collega:

“Quincy”                     1-1-22

Er vertrekt vandaag een jongeman

Die alle dieven bij AH ving

We zagen het wel aankomen

Nu wonend in Den Haag, dat hij ging

Hij is werkzaam op verschillende afdelingen

We willen deze harde werker niet kwijt

Hij leert alles heel snel

Hij brengt veel kwantiteit

Deze sociale, tikkeltje eigenwijze jongeman

Bijdehand op een leuke manier

Ik heb zelfs nog een leuke pet van hem gehad

Heeft een hart voor AH en houdt wel van bier 🍺

Hij blijft wel met Albert Heijn verbonden

Maar niet meer in De Zeeland

We wensen je veel plezier op je nieuwe werk

Ergens anders in Nederland

En dan heb ik nog een gedicht geschreven over de zieke Vivianne, zij heeft het erg zwaar. Ze heeft haar hele leven het al niet gemakkelijk gehad, 2 dochters opgevoed, haar man verloren, de ene vervelende klap naar de ander gehad, maar ze zet door, ze blijft vechten en blijft altijd vrolijk, knap hoor!

“Vief”            10-1-22

We zijn allemaal geschrokken
Het zit je ook niet mee
Zo zit je meer thuis dan hier
Altijd recht door zee

Je leeft niet om te werken
Maar werkt om te leven
Altijd met veel moed en inzet
Je hebt alles gegeven

Maar weer zit het je niet mee
Weer wordt je een stap terug gezet
Met je hart op de juiste plek
Er is gelukkig iemand die op je let

Maar vervelend is het wel
Weer moet je opnieuw beginnen
Je hebt het al vaker gedaan
Uit een heel diep dal klimmen

En als laatste ben ik nog een gedicht aan het schrijven over Katleen, teamleider bij de kassa, die naar AH Zonneplein in Bergen op Zoom is vertrokken en waar we as zaterdag een etentje mee hebben. Dus ik heb ook mijn eigen deadlines voor mij te schrijven gedichten…..

Ik heb er lang over na zitten denken, maar ergens wilde ik na 11 jaar bij Gebouw-T weg, ik vond het gewoon niet leuk meer. Als ik dan een dienst draaide ging er in mijn ogen zoveel dingen fout, meestal had dat met het andere personeel te maken en /of met een vervelende tourmanager. Tourmanagers (meestal van heel bekende bands) zijn volgens mij nooit leuk, omdat ze gewoon veel voor hun eigen band willen en niet aan het poppodium zelf wil denken, maar dat terzijde.

Na corona (eigenlijk is er nog steeds corona, dus deze zin klopt niet) toen we weer open mochten, heb ik lang gewacht voordat ik weer een dienst wilde draaien. Dat is Popmonument geweest (11-9-21) met Ruben Block (Triggerfinger) in Gebouw-T. Dus ruim 17 maanden geen hospitality gedaan. Eigenlijk was het best leuk, maar de voorvallen kwamen natuurlijk weer voor en dacht ik nu……nu is het afgelopen, ik stop ermee……of……..ik wil iets heel anders gaan doen……..of……..ik wil een kortere dienst gaan werken, dus niet van 15.00 tot 01.00 uur.

Zodoende dus in gesprek gegaan met Gebouw-T en het wordt dus korter werken, want het is idd zonde om na 11 jaar zomaar te stoppen en geen huisdichter meer mogen zijn.

Dus ik heb een paar gedichten geschreven over hospitality, het leukste werk in T, vind ik.

“Hospitality”                                31-10-‘21

Je hebt een gastheer en hospitality
De gastheer dat is Joop
Ik ben de andere gastheer
Voor elke band waarvoor ik loop

Buiten techniek weet ik alles
Ik beantwoord al hun vragen
Voor de koffie en een praatje
Liefst met volle koelkast
Zeker in deze dagen

Het eten van Dave graag op tijd
Mocht de soundcheck iets uitlopen
Dan houd ik het wel warm
Totdat de zaal gaat vollopen

Precies 9 jaar ben ik gastheer
Voor verschillende bands
Blaudzun, Dewolff, Zesde Metaal
Voor Kim Wilde, dat is een wens!

En 1 dag later nog 1…..

“Achter de schermen”   1-11-‘21

Het werk van de gastheer
Is de artiest in de watten leggen
Na ontvangst met koffie
Alle ruimtes wat waar is, te zeggen

De kleedkamers zijn een walhalla 
Grote spiegel en een lekkere bank
Al hun wensen vervuld, volle koelkasten
Snacks en Sterke drank

Het eten is lekker en voedzaam
Zeker geen fastfood
Snel op de warmhouders
De band roepen omdat dat moet

Na het eten alles afspoelen
En in de vaatwasser nog eens overdoen
Vroeger nog naar beneden
Tussen de mensen door
Was bijna niet te doen

Nu kun je zelfs met warm water afspoelen
Koud water was alles wat je had
Het water uit de warmhouders voldeed
Hospitality werk kort samen gevat