We gaan weer door met de fantastische reis door Afrika, we zijn aangekomen op het erf van boer Emanuell, die ons een 7,2 km lange wandeling aanbied, op zich te doen, maar door omstandigheden, uitglijers, té veel grote stenen, toch behoorlijk pittig….
het was allemaal iets té…..
KET 1802 – 8
“iets té” 18-6-’18 (18.00)
Kerio Valley, Kenia
“Wat een dag
Een echte rustdag
De rust zat hem in de middag
Dat was er een met (heel) hard gelach”
“s’Morgens was het allemaal iets té
Té lange wandeling en er werd niet op elkaar gewacht
Als wij, de laatste groep, bij het rustpunt aankwamen
Ging de rest er toch weer vandoor, had ik niet verwacht”
“Maar hierna konden we echt relaxen
Eerst onder een heerlijk warme douche gestaan
Erna wilde ik natuurlijk wat gaan schrijven
Maar een spelletje Skip-A-Boo trok meer de aandacht
En was het even met het schrijven gedaan”
“Maar zo’n spelletje
In de hete zon
Was na zo’n wandeling iets té
Het maakte mij niet uit, wie er won…”
“Het merendeel van de middag
Verdween in een ander spel
Met zijn vijven Uno spelen
Tjonge wat ging dat fel en snel”
“Fanatiek is het woord
We hebben enorm gelachen met elkaar
Hester maakte het echt té bont
We kwamen niet meer bij, is dat raar?”
“Ja, dit was een dag met twee gezichten
Geen gemakkelijke wandeling dus
Wel ontzettend veel lol in de tuin
Gelukkig, een keer geen geschommel in de bus…!”
========
Voorgedragen: 18-6, net na het avond eten
Arnout Teppema 