Een gedicht om over na te denken…..
Ja leuk….je weet waar het over gaat, je maakt het zelf mee, maar je kunt er eigenlijk niks aan doen. Je wilt het veranderen, maar het lukt niet….of toch wel?
“Vaak gaat het de laatste tijd
Wel eens fout in het verkeer
Niet altijd een dame in kwestie
Maar meer een verkeerde heer”
“Ze rijden vaak te hard
Of met een mobiel in de hand
Het is wel verboden hier
Maar wie let er nu op in dit land…..?”
Men vraagt aan mij best wel vaak: Joh dicht jij? Dan kan je wel zeker goed sinterklaas gedichten schrijven…?
Ehhh…nee dus, sterker nog, ik schrijf bijna nooit sinterklaas gedichten, ja eentje , maar dat was een gedicht over sinterklaas, geen sinterklaasgedicht……
Zo, ik heb ook lekker vakantie gehad, even 2 weken er lekker tussenuit, vandaar dat het ook iets langer dan 2 weken heeft geduurd, voordat er een nieuw gedicht op mijn website komt.
Maar dit is wel weer een speciale, nl nadat ik een middagje bij Iwaz heb geklust, kreeg ik inspiratie hoe de meeste kunstwerken worden gemaakt, die inspiratie heb ik omgezet in een gedicht.
En om een nieuw hoofdstuk in te slaan: daar ik al huisdichter bij Gebouw-T was (ik werk al heel mijn leven daar, dat is nu bijna 8 jaar), heb ik nu mijn eigen hoekje op muur in de T-Café, het geheel in een nieuw jasje gestoken Foyer van Gebouw-T.
“Inspiratie 2018” 5-11(18.11)
“Kliederen en kleuren
Geel, rood, groen, blauw
Van alles door elkaar
We zijn niet zo flauw”
“Het begint met een sterk idee
Deze basis moet er gewoon zijn
De achtergrond en andere vlakken
Soms heel groot, soms klein”
“Het wordt pas echt een kunstwerk
Zodra de creatie gaat leven
Dat kan alleen de echte kunstenaar
Die de juiste draai zal geven”
=/=/=/=/=/=/=
Geholpen bij Iwaz op 31-10-2018
Ik wil heel graag onze reis naar Afrika afmaken, qua gedichten, dus deze gaat weer over Tanzania, want daar zitten we nu (nou ja, eigenlijk niet meer, jammer genoeg, maar je snapt wat ik bedoel (toch?))
Levens gevaarlijk Afrika, met alle wilde beesten, goede inspiratie voor een gedicht over wilde dieren, nou ja eigenlijk niet…..
KET 1802 – 19
“Serengeti, levensgevaarlijk” 23-6-’18 (14.14)
Serengeti, Tanzania
“Toch is deze reis
Niet geheel ongevaarlijk bevonden
Er vallen zo af en toe
Nogal wat gewonden”
“Jan, op een wandeling bij boer Emanuelle
Slipte en er zat een tak in zijn been
Diny ging zojuist verkeerd op de koelkast zitten
En die pin die daar zit is heel gemeen”
“Hester, liep een blauwe plek op in dezelfde wandeling
Chris werd aangevallen door een koe
Hanneke en Wiet hadden een teek
Ikzelf kreeg een klap van de truck op mijn kop
Je wilt niet weten hoe”
“We hopen dat het hierbij blijft
Want het is gewoon niet fijn
We willen lachen en mooie foto’s maken
Veel zien en gezond zijn”
========
Vorgedragen: 23-6
Afgelopen vrijdag afscheid genomen van een groot kunstenaar, eigenaar en bewoner van de watertoren in Bergen op Zoom.
Mijn vorige gedicht ging over PopMonument in de Watertoren op 8 september, maar met dit gedicht schrijf ik meer over Marius Dielemans zelf. Ik heb het gedicht voorgedragen op het afscheid, op een trieste toon, zonder klemtonen te leggen, maar nog was het een zeer mooi, indrukwekkend gedicht.
Een hele mooie, van mijn hand….
“Mensen zagen je” 4-10-18(19.22)
“Een maand geleden sprak ik je nog
Je vertelde me het toen
Ik schrok ervan en was van slag
Ik was helemaal uit mijn doen”
“Open Monumentendag ging door
Je zette zelfs je Toren open voor publiek
Je vond het geweldig
Helaas aan het eind van de dag, moe en ziek”
“s’Avonds kwam Josefine
PopMonument, je deed het allemaal
Ik heb geholpen waar ik kon
Maar jouw familie hielp je magistraal”
“Je wilde het 5e concert persé zien
Niks wilde je kwijt
Mensen zagen je, sterk
Zo, maakte je je eigen afscheid”
=/=/=/=/=/=/=
Sterkte lieve vrienden,
Vlak na PopMonument geschreven een ode aan deze lieve mooie man, ziek en helaas gisteren overleden, bekend, maar toch onverwachts en veels te snel …..
“Marius en de Watertoren(tt)” 11-9-’18(16.40)
“Zijn project, zijn kunst
Zijn toren, zijn leven
Het zijn mooie jaren in de toren
Hij wil er nog veel meer beleven”
“Marius maakt alles zelf
Van hout, soms riskant
Ideeën creëert hij zelf
De uitvoering komt van zijn hand”
“Vijf concerten werden er gespeeld*
Het publiek voelde zich daar op haar gemak
PopMonument, Muziek bij de buren of eigen initiatief
In de enige echte Engelenbak”
“In 2004 kwam Marius naar zijn toren
En maakte er een echt bouwwerk van
Een museum als je naar boven loopt
En hij is nog heel wat van plan!”
“Maar het zit hem niet mee
Hij nam uiteindelijk de verkeerde keuze
Zeven jaar de pijn verbeten
‘Chemokeuren zijn niet leuk’
Had hij dit maar eerder geweten…..”
=/=/=/=/=/=
Elke 2 weken een bericht schrijven, zo houden we de spanning er een beetje in.
En weer zijn er 2 weken dus voorbij, de tijd vliegt. We zijn nu ruim 2 maanden alweer thuis, maar het lijkt al veel langer, er is al zoveel gebeurd in de tussen liggende tijd, ben al bijna weer aan vakantie toe.
Niet zo ver, hoor, maar toch……
het volgende gedicht, heb ik al een boel keer verteld en je kunt hem zo lang maken als je zelf wilt, dat is pas leuk en ook dit gedicht rijmt niet, maar loopt wel….nou ja ik niet, maar het onderwerp wel…..
KET 1802 – 15
“Gnoeg” 22-6-’18 (11.00)
Serengeti, Tanzania
“Wild spotten
Maar we rijden te hard
Zien we een giraffe
En daarna een gnoe…..”
“En nog een gnoe en nog 1 en nog 1 en nog 1 en nog 1 en nog 1 en nog 1 en nog 1…….
Een kleine groep zegt Arjen
Maar verderop alweer gnoes…
En nog meer gnoes en nog meer gnoes en nog meer gnoes
En nog meer en meer, heel veel gnoes”
“Mensen vallen erbij in slaap
Het wordt hen teveel
En we rijden te hard
Ik heb gnoe gezien!!”
=================
Voorgedragen 22 juni, serengetti
En verder gaat onze reis, nu naar de grens van Kenia en Tanzania.
Een lange reisdag met een grens erin, altijd lastig, maar het werd er 1 met een bijzondere ervaring, eigenlijk de hele vakantiereis was een zeer bijzondere ervaring.
KET 1802 – 12
“Douane” 20-6-’18 (17.00)
Tarime, Tanzania
“De dag begon voor mij voor in de truck
Op de passengiersstoel had ik goed zicht
Op Becky, de weg en de kuilen
Maar helaas, door de dode dieren ben ik gezwicht”
“Nee, dit is niet de plaats voor mij
Kreeg ook trouwens best wel last van mijn rug
Dus bij de eerste echte stop
Weer vlug naar de anderen terug”
“Al met al een lange dag
Ook al gingen we best wel snel
Door de leuke regeltjes van de douane
Zaten Nicolas en Becky een beetje knel”
“Geld wisselen kon gelukkig onderweg
Zodat we daar geen tijd door zullen verliezen
Hooguit op wat mensen
Die weer zo nodig moeten piesen…”
======= (voorgedragen: 20-6) in Tanzania
We gaan weer door met de fantastische reis door Afrika, we zijn aangekomen op het erf van boer Emanuell, die ons een 7,2 km lange wandeling aanbied, op zich te doen, maar door omstandigheden, uitglijers, té veel grote stenen, toch behoorlijk pittig….
het was allemaal iets té…..
KET 1802 – 8
“iets té” 18-6-’18 (18.00)
Kerio Valley, Kenia
“Wat een dag
Een echte rustdag
De rust zat hem in de middag
Dat was er een met (heel) hard gelach”
“s’Morgens was het allemaal iets té
Té lange wandeling en er werd niet op elkaar gewacht
Als wij, de laatste groep, bij het rustpunt aankwamen
Ging de rest er toch weer vandoor, had ik niet verwacht”
“Maar hierna konden we echt relaxen
Eerst onder een heerlijk warme douche gestaan
Erna wilde ik natuurlijk wat gaan schrijven
Maar een spelletje Skip-A-Boo trok meer de aandacht
En was het even met het schrijven gedaan”
“Maar zo’n spelletje
In de hete zon
Was na zo’n wandeling iets té
Het maakte mij niet uit, wie er won…”
“Het merendeel van de middag
Verdween in een ander spel
Met zijn vijven Uno spelen
Tjonge wat ging dat fel en snel”
“Fanatiek is het woord
We hebben enorm gelachen met elkaar
Hester maakte het echt té bont
We kwamen niet meer bij, is dat raar?”
“Ja, dit was een dag met twee gezichten
Geen gemakkelijke wandeling dus
Wel ontzettend veel lol in de tuin
Gelukkig, een keer geen geschommel in de bus…!”
========
Voorgedragen: 18-6, net na het avond eten
Zo maar een gedicht er tussen door, omdat het een hot item is.
De hitte pakt ons allemaal in, toch?
Als je constant aan de hitte denkt
En dat is best wel raar
Krijg je het vanzelf warm
Ga je klagen en ook dat is waar
Dus als je minder wilt klagen
Denk dan ook minder aan de hitte
Je zult zien, je knapt er van op
Je kunt ook een stuk beter pitten
Als je totaal niet aan dit weer denkt
Valt de hitte allemaal wel mee
Ga je een stuk rustiger leven
En is dit allemaal een cliché
Arnout Teppema 