Afscheid nemen van een dierbare is nooit leuk, maar helemaal vervelend als het opeens

gebeurd, zonder dat het aangekondigd is en het ging veels te snel …..

 

“R.”                    12-11-2017

                                                                                                                                                                                    21.30

 

“Plotsklaps ……….. een schok

Joh! Wat gaat dit snel…….

Voor een simpele heupoperatie

Nu niets anders dan kommer en kwel”

 

“We beseffen het nog niet

De operatie op zich was goed gegaan

Maar toen kwam de realiteit

Complicaties konden het lichaam niet meer aan”

 

“We waren er allen bij

Rinus, je was niet alleen

Nog een laatste groet

Ga nu maar rustig heen ……”

Nu is het moment om te genieten, niet straks, niet morgen, niet volgende week of volgend jaar, niet over 2 minuten, maar nu

“NU”

“Kijk, een vrije dag
Mooi weer maar wel met zorgen
Dus ook weer een bewolkte dag
Maar misschien toch beter dan morgen”

 

 

“De gedachten van mensen lopen vérschrikkelijk uiteen
Zo denkt men aan wat je vanavond moet eten
Of waarom gebeurdt er toch zoveel rampen in de wereld
Met wie ga ik nu weer eens daten?”

“Wat moet ik nog allemaal doen
Oh Jee, wat is het heet
Wat ben ik toch aan het genieten
Neem ik nu dat blauwe of het rode kleed”

“Hoe laat is het nu?
Wat is het toch slecht weer!
Wat is het antwoord op een vraag
Waarom doet dit nu weer zeer”

“Hoe lang gaat dit gedicht nog duren?
Want ik kan eindeloos doorgaan
Maar dat heeft toch helemaal geen zin
Iedereen denkt toch wat anders, snoeshaan!”

Ik heb best wel veel gedichten geschreven, ruim 1600 vanaf 1992, maar de laatste tijd

schrijf ik minder, het hoeft niet meer zo nodig. Ik heb al veel onderwerpen beschreven

en ik wil niet in herhaling vallen.

Ik wil nieuwe ideeën schrijven, andere opties, nieuwe plannen.

Weet je nog iets?

En ik wil niet meer gaan schrijven, maar wel voldoende, dus ik keek even om,

wat ik tot nu toe heb gedaan……

 

“Optie”                                               2-7-2017

 

“Des te meer gedichten ik schreef
Hoe minder ik las
Alles, maar dan ook echt alles
Uit mijn hoofd maakte ik leeg
Zodat ik best wel ongelukkig was….”

“En ik dacht het juist andersom:
Door meer te schrijven
Maak ik mijn hoofd leeg
En kan ik gelukkig blijven”

“Maar in het verleden
Was er iemand die het allang had gezien
‘Voor een dichtloos 2004’, geschreven op een kerstkaart
Ik herinner het nog goed bovendien”

“….Maar of dat nu de juiste optie is…….?”

Gedicht presentatie samen met anderen : in: Huis aan de Schelde

op vrijdag 31 maart 2017 om 20.00 uur

Fortuinstraat 17A, bergen op Zoom

Mijn gedichtenbundel heet: Tijdloos –  gedichten van alledag, dus over dingen die dagelijks voorkomen. Das leuk, want ik heb vandaag een gedicht geschreven over nog zo’n onderwerp, alleen de dichtbundel is alweer bijna 1 jaar oud, dus die past er niet meer in.

Maar nu kan ik hem wel als nieuw gedicht op mijn mooie website zetten, (mede mogelijk gemaakt door Mark Joosse die de  website heeft gemaakt).

“Ouderdom”

“Je maakt het af en toe eens mee
Dat je er niet op kan komen
Op woorden of namen
Het ligt op het puntje van je tong
Dat zijn zo de symptonen”

“Je doet dan heel veel moeite
Maar het wil niet lukken
Op dat moment erg vervelend
En uiteindelijk dreigt alles te mislukken”

“Pas veel later
Als je er niet meer aan dacht
Dan pas schiet het te binnen
Snel en onverwacht……..”

Afgelopen vrijdag dit droevige gedicht voorgedragen op de begrafenis van Nicole Crusio, zij was werkzaam vanaf het begin bij Poppodium Gebouw-T in Bergen op Zoom

                                  11-11-’16

“Samen op de T
Samen in het pak
(zwart t-shirt + rood vest)
Vanaf het begin af aan
Op het gemak”

“Zen”                                         8-11-’16 (16.30)
Sauna, R’dl

“Dit is wel een hele aparte plek
Voor het schrijven van een gedicht
De zaken in mijn hoofd
Ontstaan door het gesprek van gisteren
Hebben dit aangericht”

“Ik heb zoveel ontdekt
En eigenlijk…. wist ik het allang
Maar nu dringt het pas tot me door
Deze rust zet mij tot denken
Misschien ben ik zelfs al niet meer bang”

“Want ik sta niet open voor nieuwe dingen
Ik ben niet…. ‘Zen’
Ik denk dat iedereen naar me kijkt
Ik sta niet open…..als ik ze niet ken”

=/=/=/=/=/=/=