Van een collega de opdracht gekregen om iets te schrijven over vastenavend.

Je weet wel carnaval vieren in Bergen op Zoom, dat is heel iets anders dan carnaval vieren in Roosendaal of andere plaatsen in Brabant . Het is meer te vergelijken met carnaval in Limburg dan in Brabant.

Maar 1 gedicht schrijven over dit onderwerp, Nee dat kan ik niet, als buitenstaander voel ik mij wel meer betrokken, maar nog niet zo dat ik meteen de kroeg in duik, dus ik blijf liever buiten.

Maar dit jaar wel een vastenavend wandeling gelopen (1 feb), de intocht gezien (14 feb) en het straattheater op de kaai ed (16 feb) en vandaar al die leuke leutige spelen gedichten over gemaakt. Daar het iets met 11 heeft (11 vd 11e), ook maar 11 gedichten geschreven…..

Dus geniet er maar van:

“Dweile” 1-2-26

Een bijzondere wandeling
Tussen vreemde verklede mensen
Vastenavend wandeling in de middag
Wij niet verkleed,er zijn grenzen

Maar niet getreurd
Er wordt ons een stuk gordijn aangebode
We vallen nu minder op
Nu gaan dweile is de mode

Maar dat hoeft nu nog niet
Het blijft bij een wandeling mét gids
Die alles heel interessant houdt
Na 2 uur is het dweile voorbij, mits…….

---

Dweile (2). 8-2-26

Een gedicht schrijven over alle dweilen
Als je er zelf niet tussen hoort
Valt niet mee
Ook al schrijf ik onder de Gevangenpoort

Het is hier veels te druk
Gedichten schrijven is ook een vak
Daar heb je rust voor nodig
En hier voel ik mij niet op mijn gemak

Vitrages, hoeden en gordijnen
Op straat geen bekers meer, dat helpt
Het bier kan geschonken worden
In bekers mét statiegeld

---

Dweile (3). 11-2-26

Volgende week ga ik het proberen
Met vitrage, dweil en hoge hoed
Terug naar de dubbelstraat
Het straattheater tegemoet

Maar zonder bier
En alleen op straat
Niet in het café
Kijken hoe dat gaat

Kijkend naar het verleden
Was het veel geschuifel in het donker
Kwam je bij een act, zag je nog niks
En iedereen die dronk er

---

Dweile (4). 11-2-26 (23.32)

De Peperbus in vastenavendtijd
Ziet er heel anders uit
Met een gezicht en in een boerenkiel
Is het een echte ijdeltuit

De intocht trekt voorbij
De prinsewagen en een blauwe schuit
Je moet de ramen sluiten
Anders krijg je confetti uit de brandspuit

Vele mensen staan langs de kant
Iedereen verkleed naar verluidt
Ze willen weten wie de mooiste is
En wie de rij afsluit….

---

Dweile 5. 12-2-26(23.58)

Voordat we vastenavend vieren
Leggen we eerst een krans om het geitje
De dag: de elfde van de elfde ……..
Op het bleekveld een malligheidje

Dan maken ze het motto bekend
Zodat iedereen kan gaan bouwen
Aan mooie praalwagens
Je zou er bijna op kunnen trouwen

Na maanden er hard aan gewerkt te hebben
Zijn ze voor de optocht nét klaar
Dan kunnen ze ze eindelijk showen
En 1 dag later……..

Weer opnieuw beginnen voor volgend jaar

---

“Dweile 6”. 14-2-26(23.29)

Nou ik ben geweest
Met vitrage en hoge hoed
Kijken naar leutige dweilen
En ik voelde me goed

Ik zag vele dweilbandjes
Met trompet in ondergoed
Spuit elf en een hele boerenploeg
Nog net niet onder invloed

Een vrolijk zwaaiende prinses
Kleine krabbetjes deden het heel goed
Vermakelijk hebben we veel gezien
In deze vrolijke bonte stoet

---

Dweile 7 (15.07)

In 1e instantie heb ik haar gemist
De vrolijke zwaaiende prinses
Later zag ik haar op de grote markt terug
In de verte op het bordes

Daar stond ook de burgemeester
Die de sleutel had van de stad
De prins heeft hem nu
Vastenavend kort samengevat

Pas nu mag je echt gaan feestvieren
Vandaag met het dweilbandfestival
Maar dat is ín de stoelemat
Daar is het nu bal….

---

Dweile 8. 16-2-26(13.41)

We kunnen wel zien
Dat het vastenavend is
Heel het emballage apparaat plakt
Met confetti als ik me niet vergis

Na de intocht van zaterdag
Bleven er heel veel blikjes staan
Ik had even de neiging ze mee te nemen
Maar verlegen vaderland…..
…… Dus niet gedaan

Dat doen al die werkelozen en zwervers wel
Zij leveren al die blikjes bij AH in
Het wordt hoog tijd voor zo’n bulk machine
Wij moeten ze nl schoonmaken…..
……in vastenavendtijd met tegenzin…..

---

Dweile 9. 17-2-26(12.44)

De sportieve dweilavend
Was dit jaar gericht op de leutige speule
Maar door de vele regen
Moest iedereen wel blijven zeule

Want de ‘kauw’ kwam wel om de hoek kijken
‘Douwe Bob’ had het beter gezien
Flink racen met rook door de menigte
Beter dan een gouden plak uitsmeren misschien

De act van de narren houtkappen vond ik grandioos
Gips-y Kings hadden dan wel alles gebroken
Heel veel leutige onderwerpen aan bod
Bijna niks tijdens de speule onbesproken

---

Dweile 10. 18-2-26

Ocherme…..
De optocht viel in het water
Een jaar lang aan gebouwd
Bijna niemand staat er

Veelal voor de TV
Om de optocht te zien
Stortbuien en hagel
Spelbedervers misschien?

Ook ik was er niet bij
Moest gewoon op mijn werk zijn
Alleen een parkeerplaats zoeken
Was al een sport op zich….
…… op een groot AH terrein

---

Dweile 11. 19-2-26

Bij het elfde van het 11e gedicht
Heb ik een mooi beeld gegeven
Hoe een niet Bergenaar
Toch vastenavend kan beleven

Vastenavond is een begrip in Boz
Met vitrages, dweilen en een hoge hoed
Lampenkappen en vaak een masker
Veel leut in overvloed

Het dolle feest is weer voorbij
Het weer zat dit keer niet mee
De praalwagens hebben maar weinigen gezien
Hieperdepiep, oladiée

Om ze toch nog te zien
Kun je as zondag wagentjes gaan kijken
Het zal zeker warmer zijn
Of ze mooier zijn,zal moeten blijken

Wat een jaar!

Het begon met erg schrikken, Jessie die zich niet goed voelde( spoken in het hoofd). Ze besloot om te proberen een oplossing te vinden om al die nare gedachten uit haar hoofd te krijgen en heeft 5 weken op de PAAZ doorgebracht. Het heeft haar goed geholpen.

Ook schrikken, toen er op 14 januari  politieauto’s bij ons voor op de weg stonden en wij niet wisten wat er aan de hand was… Er bleek een drugspand te zijn aan de overkant met van die rare plantjes op zolder. Ik had af en toe wel rare autootje gezien, maar de link nooit gelegd. Maar ja er gebeuren hier wel meer rare dingen,zo vonden wij (vooral in de zomer ) opeens vieze kapotte elektrische deken/ kattebakgrit/ veel plastic zakken met afval (geen plastic), overhemden en versleten spijkerbroeken (in ongeveer 6 keer erneer gelegd als wij niet thuis waren = geen auto op de oprit) op onze oprit. Dat moest wel een gerichte actie van iemand zijn en we konden er maar 1 bedenken. We zagen het aan zijn overhemd, die kenden we nog van als hij mokkend over zijn dak liep in de Kastanjelaan …..

“Oprit”.              26-10-25

Het houdt niet op

De Beti blijft leven

Na zijn verloren rechtzaak

Gaat ie het nog steeds niet opgeven

Hij gooit het alleen over een andere boeg

Zijn ‘pouren’ zijn inmiddels verzakt

Hij moet zijn afval toch ergens kwijt

En komt er mee weg

Nee, nog steeds niet opgepakt….

Onze oprit zou inmiddels vol liggen

Maar we ruimen het steeds weer op

Jammer dat zo’n koekwous door blijft gaan

Houdt hij dan nooit op!?

(Beti = verschrikkelijke buurman)

In Mei hebben we afscheid moeten nemen van een hele goede vriend van ons, Jurgen voelde zich zo verschrikkelijk in zijn eigen lichaam, dat ie zelf uit het leven is gestapt. Er zijn zoveel spullen van hem naar ons gegaan, dat er geen dag voorbij gaat dat we niet aan hem denken.

“Jurgen”            4-4-25

Eerst in mei

Toen in juli

Toch weer in mei

Juli Is beter voor jullie 

Dan mei voor mij

In juni zijn we op vakantie gegaan naar Frankrijk, er naartoe rijden met spit was nét te doen, maar daar heerlijk veel rust gehad in 2 prachtige natuurhuisjes, de 1e ook ontzettend gezellig.(Bij Nederlanders)

Gaan we volgend jaar weer naartoe, maar dan met een camper. Onze campervakantie in augustus was erg leuk, maar na 2 dagen gestopt, omdat er zeer vervelende berichten van thuis kwamen. Kater Iggy (getraumatiseerd terug gevonden) en kater Billie (overreden) waren zoek….

Met Iggy gaat het gelukkig weer helemaal goed nu.

1 Week later zijn wij na het bezoek van Ingrid & Hugo en hun leuke feestje (dat ze dit jaar allebei 60 zijn geworden ) in Limburg, doorgereden naar Harlingen waar wij weer een fantastische zeilvakantie hebben gehad op Klaas zijn nieuwe schip “BreeSant”, waar ik als Trip dichter weer mee mocht varen. Altijd heel gezellig en bijzonder deze zeilvakanties, elk jaar weer anders met bijzondere gebeurtenissen!

Ik ben bezig om alle gedichten die ik in 6 jaar bootvakanties heb geschreven te bundelen.

“Nat”.    27-8-25

Gisteren over een mooie vlakte gelopen 

Ik miste alleen de borden

Om het goeie pad te volgen

Maar verdwalen was het nooit geworden

Want je mag niet zover

Het wad is Unesco werelderfgoed

Het meeste staat ook onder water

Dat het maar zo blijven moet

Je kan er komen door droog te vallen

Én er zijn speciale tochten over het wad

Anders wordt het lastig om er te komen

Je wordt gewoon…………. nat!

Op 8 oktober is mijn vader 90 jaar geworden. Wat een leeftijd en hoewel zijn lichaam achteruit gaat, blijft ie “still going strong”. Het feestje hier in BoZ op 12 oktober was zeer geslaagd, mede door alle leuke slingers en kaarten van Marjan & Peter.

“90”           12-10-25.  

Hij heeft een mooie leeftijd

Negentig jaar

Zijn mobiliteit wordt wat minder

Daar loert het gevaar

Hij rijdt nl nog auto

Elke keer ben ik dan weer bang

Ik weet wat voor gevaren er dreigen

Dat weet ik al heel lang

Maar mijn vader rijdt fantastisch

Heeft alleen zijn houding niet mee

Mijn vader is negentig

Hieperdepiep, Hoeladiee!

Ik rijd nu (begonnen als hobby) al 1,5 jaar voor Uitgekookt (77 routes gereden), met eigen auto, alle plaatsen tussen Putte en BoZ om op alle adressen (gem 25 per rit) een maaltijdendoos te bezorgen, vind het erg leuk, maar ook wel vermoeiend soms (vooral in het donker rijden is lastig).

“Uitgekookt”       31-7-25*

In mijn eigen auto

Rijd ik over kleine wegen

Mooie muziek uit de boxen

Je komt hier van alles tegen

Bijzondere mensen

De prachtigste huizen

In the middle of nowhere

Waar je nooit meer uit wil verhuizen

Ondersteboven van schoonheid

Het landschap, aan de horizon zo klein

Je weet niet waar je heen zal rijden

Google Maps vertelt je waar je moet zijn

*= Uitgekookt is een maaltijdservice waarvoor ik maaltijden bezorg op maandag (en soms donderdagavond)

Op het werk-vlak gebeurt er van alles.

Hoe het allemaal precies zit, weten we soms zelf niet meer, maar we werken allebei al best lang: Jessie in het Markiezenhof/archief 28 jaar en ik bij Albert Heijn 36 jaar, tijd voor ons pensioen, zou ik zeggen!

Dichtcafé   21-11-25

De 2 ouderen bij ah

Willen eigenlijk iets anders gaan doen

De een wil blijven werken

De ander wil met pensioen 

Dus niet meer in de winkel

Maar eigenlijk net erbuiten

Of toch er binnen

Dat moeten we nog besluiten

Er is nl vraag naar een bakje koffie 

In ‘De Zeeland’* een groot gemis

Samen openen we een dichtcafé

Dat toch open is

*De Zeeland is een oude suikerfabriek, nu sinds 2011 omgebouwd tot winkelcentrum buiten het centrum van Bergen op Zoom

Familie is belangrijk! Wij zijn erg blij dat we bij familiebijeenkomsten mogen komen, zoals in juni toen Jaap & Ulrike in Veghel waren (ms de laatste keer, door ouderdom en afstand, Oldenburg ligt niet naast de deur), het supermooie 60 jarige huwelijksfeest van Jules & Ans in juli en laatst het bescheiden feestje van mijn vader in Bergen op Zoom.

Voor ontspanning gaan wij graag een paar dagen weg, meestal naar een natuurhuisje, waarbij je heerlijk de omgeving kunt verkennen! Zo zijn we naar De Bilt (maart), Renesse (camper(augustus), Lage Mierde (november) geweest en straks naar Roermond.

Dit was ons jaar in een notendop.

Zo willen wij je/jullie al het beste toewensen voor de kerstdagen en het nieuwe jaar én blijf gezond! 

Veel Groetjes van Jessie & Arnout

Pootjes van Vespa & Iggy

Dat zei mijn baas ook, (of iets wat er op leek)toen ie na 4 maanden burnout weer terug kwam op het werk en na 2 weken zei, je doen jullie werk goed, maar ik (de baas dus)zie dat jullie best harder kunnen werken, tandje erbij dus…..

Eigenlijk komt en door…. Van Christel de Laat met haar show, maar dat terzijde.

Mijn vader is 90 geworden, wat een leeftijd, hij wordt al jaren gezorgd door mijn moeder (87), maar doet ook nog veel zelf. Grasmaaien, kranten lezen en ja….ook nog auto rijden, gewoon naar de andere kant vh land. Als je 90 bent, is dat idd een risico,maar gelukkig heb ik hem ooit zien rijden (ik zat er naast), dus mijn vader rijdt echt goed, alleen het verkeer wordt veel drukker en ze rijden ook echt raar nu…..

Maar desalniettemin mijn vader rijdt (goed):

“90” 12-10-25.

Hij heeft een mooie leeftijd
Negentig jaar
Zijn mobiliteit wordt idd wat minder
Daar loert het gevaar

Hij rijdt nl nog auto
Elke keer ben ik dan weer bang
Ik weet wat voor gevaren er rijden
Dat weet ik al heel lang

Maar mijn vader rijdt fantastisch
Heeft alleen zijn houding niet mee
Mijn vader is negentig
Hieperdepiep, Hoeladiee!

Iets heel anders wat ons is overkomen, dat wij onze voortuin hebben laten doen, wisten jullie ws al, mooi, 25 Taxussen eromheen, gaan er 6 dood, dus Visio Vereo komt terug, plant 6 nieuwe Taxussen (a €108,-) , dus niet gratis en na 2 maanden gaan die ook dood……waardeloos……

Dus ik heb zelf deze 6 Taxussen eruit gehaald, en nu staat er een Skimmia op deze plek….kijken of dat beter lukt…..

Taxus. 5-11-25

6 struiken op een rij
Welke hoort er niet bij?
Nou eigenlijk allemaal
Ze maken ons nl niet meer blij

Bij het aanleggen van onze nieuwe tuin
Zijn er 25 Taxussen geplant
6 gingen er al snel dood
En hadden met de anderen geen band

6 Nieuwe kregen we weer terug
Helaas wel voor betaald
Ook zij legden het loodje
Ook zij hebben gefaald….

En het gaat op en neer op het werk, al 36 jaar is dat zo, dus dat blijft wel zo denk ik voorlopig. Nu zit ik weer in een goede flo, ik voel me prima, hoewel er net een collega van ons super grote team (4) is opgestapt…..

“KWM” 30-11-25

Wij maken de winkel
Wij geven kleur
Maken van alles schoon
Van ingang tot achterdeur

Ons kleine team
We zijn maar met z’n 3
Alweer iemand weg
Vraag niet wie……..

Over ruim 4 jaar wil ik met pensioen, 40 jaar bij AH, mooie tijd om dan te stoppen, vind ik. Mijn collega, Louis, is ouder maar wil blijven werken. We hebben samen plannen, ideeën, maar we voeren hen ws niet uit, maar dromen mag toch…..leuke inspiratie…..toch?

Dichtcafé 21-11-25

De 2 ouderen bij ah
Willen eigenlijk iets anders gaan doen
De een wil blijven werken
De ander wil met pensioen

Dus niet meer in de winkel
Maar eigenlijk net erbuiten
Of toch er binnen
Dat moeten we nog besluiten

Er is nl vraag naar een bakje koffie
In ‘De Zeeland’ een groot gemis
Samen openen we een dichtcafé
Dat toch open is

Ja, dan zal ik toch nog snel een op zee, deel 3, schrijven, want andere mooie gedichten staan te popelen om ook op deze site geplaatst te mogen worden.

BreeSant 25-8

“Spes Mea on sail”. 28-8-25

Het weerzien was heel kort
En van korte duur
Heel even zagen wij elkaar
Vlakbij Terschelling, heel puur

Een onhandige zwaai
Een korte groet
In een glimp
Niet dat dat ertoe doet

We waren weer bij elkaar
Op de mooie waddenzee
Even herenigd
Van Klaas Bosch, die twee

“Overstag”. 29-8-25

Staand op het achterdek
Het is nog vroeg op de dag
Schiet ik de mooiste plaatjes
Ondertussen gaan we overstag

Iedereen is druk in de weer
Leuke stemming, iedereen met een lach
We voeren de juiste koers
Ondertussen gaan we overstag

Voor de 2e keer varen we de Spes tegemoet
Ze draaien en gaan ook overstag
Samen varen we naast elkaar
Klaas Bosch staat aan het roer en zag……

Dat het goed is…..
Samen varen we op de Waddenzee
Kijk! Dit zijn mijn schepen
Wie gaat er met mij mee?

BreeSant 25-10

“Wal en schip” 2-9-25

Zonder aankondiging
Lag je opeens daar
Je ging even koffiemelk halen
En zag geen gevaar

Maar …..

De loopplank lag niet stevig
En schoof met je mee
Zodra je erop stond
Trok de zwaartekracht je naar benee

Maar……

De vrijwillige Duitse brandweer
Handelde gelukkig snel
En dat je zo rustig bleef
Gaat het weer wonderbaar wel

En…….

Je voelt je weer best
En je komt wel weer uit je dip
Je hebt het spreekwoord goed uitgebeeld
Gerard viel tussen wal en schip

Maar het mooiste komt nog, hij ligt bijna op de plank …..

Mijn nieuwste kleine zelf uitgegeven bundel komt eraan met alle gedichten die op zee (en net aan de wal) zijn geschreven van de 2 mooiste schepen: de Spes Mea en de BreeSant van Klaas Bosch!

Hij komt eraan…..voor interesse mail mij, app mij, bel mij.

Kosten: ik zou het niet weten, er staan ongeveer 35 gedichten in.

De titel weet ik al wel: “Zeeën van tijd”

Elke keer is het een avontuur, op een groot zeilschip ( vd bruine vloot) varend over de Waddenzee.

5 keer zijn we nu met de Spes Mea meegevaren in 2019, 2020, 2021, 2022, 2023 en nu dit jaar met de BreeSant (2025), het 2e schip van Schipper Klaas Bosch, deze is zelfs nog groter, 32 meter lang en 6 meter breed en 2 masten. En het blijft een avontuur, zeilen, 5 dagen lang van zondagavond tot vrijdagmiddag. Ik was wederom de tripdichter en heb ook veel fotos gemaakt, ruim 200 voor de hele groep, ook allemaal doorgestuurd.

Verder veel meer gedichten gemaakt dan andere jaren. Toch wel raar aan dit avontuur begonnen na het verlies van poes Billie en het trauma van Iggy, maar gelukkig gaat het met Iggy weer goed en aan Billie zullen we altijd blijven denken😥, ligt in onze tuin begraven…..

BreeSant 25-3

“Zee gewoel” 26-8-25

Vanmorgen bij vertrek
Kwamen onze buren niet weg
De Pelikaan heeft het 3 keer geprobeerd
En vond geen tussenweg

Uiteindelijk toen het wel lukte
Stuurden ze naar bakboord
Waar stuurboord nodig was
Klaas daarintegen deed het zoals het hoort

Tussen het zee gewoel in
Waren wij de winnaar
Onder luid applaus
Speelde Klaas het wel klaar

BreeSant 25-4

“Zeehonden”. 27-8-25

Vele kilometers gelopen gisteren
Op de bodem van de zee
Onze scheepshond zocht zijn groene veldje
Die had Ruud niet mee

Maar hier kon ie heerlijk rennen
Hoewel hij zijn groene veldje nooit heeft gevonden
Zijn sporen heeft ie mooi gewist
Zodat ze niks meer kunnen vinden…..
De echte zeehonden

BreeSant 25-5

“Nat”. 27-8-25

Gisteren over een mooie vlakte gelopen
Ik miste alleen de borden
Om het goeie pad te volgen
Maar verdwalen was het nooit geworden

Want je mag niet zo ver
Het wad is Unesco wereld erfgoed
Het meeste staat ook onder water
Dat het maar zo blijven moet

Je kan er komen door droog te vallen
Én er zijn speciale tochten over het wad
Anders wordt het lastig om er te komen
Je wordt gewoon…………. nat!

BreeSant 25-6

“Noorderwind”. 28-8-25

We hadden noorderwind verwacht
Dat betekent wederom koud
Maar verwachting kan veranderen
Neem het met een korrel zout

Hier op de Waddenzee
Verandert alles elke dag
De koers dus ook
Maar dat mag

Zelfs in korte broek
Genietend in de zon
Al mijn dikke broeken, blijfend in de koffer
Wist van te voren niet dat…..dat…….kon!

BreeSant 25-7

“Boei S8′” 28-8-2

Het was heel spannend
Stuurman te zijn
De BreeSant is toch gauw zo’n 32 meter
Dus dat is niet zo klein

Niemand heeft iets gemerkt
Dus het ging dus best wel goed
Het kwam ook zomaar uit
Niet dat dat van mij ook moet

In de hele slenk bij Terschelling
Heb ik de 6e rode boei net gemist
Anders had mij dat een kratje bier gekost
Of was het (van Rob) een list?

Er komt zelfs nog een op zee 3, teveel gedichten ……

Ik heb zoveel te vertellen, maar geen tijd om alles op te schrijven.

Dus ik moet ergens tijd vinden om eraan te beginnen, nu wachtend om met mijn ronde voor uitgekookt te beginnen, schrijf ik maar in de auto.

We zijn met de camper van de buren op camper onderzoek geweest, om te kijken of camperen ook voor ons iets was, dus camping geboekt in noordwelle ( bij Renesse) en gaan met die banaan.(Do 14-8) Ondertussen onze vaste poezen oppas Janette die op onze poezen past en eten geeft. Met de camper op vakantie is erg leuk, we hebben genoten, eigen fietsen mee, lekker fietsen daar, super, alleen thuis ging het op dat moment niet zo best.

Kater Iggy was niet komen eten op vrijdag en later Billie was niet op zaterdagmorgen komen eten, dit gaf ons zoveel zorgen dat we besloten om ons camper onderzoek vroegtijdig te beeindigen en huiswaarts te keren, waar we zaterdagmiddag weer aan kwamen en meteen zijn gaan zoeken.

Helaas heb ik Billie gevonden in de struiken, aangereden, en later na 22.00 uur een bange Iggy, zittend op het schoolplein. Met een omweg (over 2 hekken) Iggy gepakt en mee naar huis genomen, wel erg lastig, want onze volgende vakantie begon al over 6 dagen….

Nicht Ingrid en vriend Hugo zijn dit jaar 60 geworden en willen dit groots vieren, dus ze hebben een cafe afgehuurd en vrijdag 22 augustus is het zover, dus wij die dag bepakt naar Meijel voor het feestje (erg gezellig) en diverse wandelingen daar, 3 dagen in limburg, maar zondag begon ons echte avontuur: meevaren op de BreeSant, het 2e schip van schipper Klaas Bosch.

Bree Sant 25-1

“Aankomst in het noorden” 25-8-25

Na een heerlijk relaxt weekend
In het zuiden des land
Feestje en vele wandelingen
Reden we ff naar het noorden, want

Daar begint ons volgende avontuur
Zeilen op dat ándere schip
Andere temperatuur, andere familie,
Meer mensen op deze trip

Vreemde mensen kletsen
Allerlei uiteenlopende verhalen
Tegen andere onbekende mensen
In verschillende talen…

BreeSant 25-2

“Kennismaking”. 26-8-25

Langzaam leren we elkaar beter kennen
Men probeert bij de juiste personen
De goede naam te vinden
Niet waar ze wonen

Beneden deks wordt met veel enthousiasme
Gevochten wie de afwas mag doen
Bovendeks zit men niet te springen
Wie Bas mag helpen hetzelfde te doen

Zo zie maar weer
Beneden en bovendeks
Zijn 2 verschillende werelden
Of is dit overzees geklets

Voor zover even deel 1…..als ik tijd heb, komt snel deel 2

De vakantie is voorbij, het gewone leven begint weer….

En dan moet ik altijd weer denken, aan dat het nog best wel een tijd duurt, voordat ik eeuwig op vakantie kan gaan.
We wilden nog een keer uitzoeken (drie een duur mannetje(?) wanneer we nu echt met pensioen kunnen en ik weet het ook, je moet nu genieten en niet wachten op je pensioen, want sommige mensen halen dat pensioen niet eens.
Maar toch…..
Ik zie er niet uit als bijna 60(volgend jaar), ik voel me af en toe best wel zo. Ik best wel gezond gelukkig, geen pillen en zo , maar als ik dan weer een verkeerde beweging maak en mijn rug weer zo voel, denk ik, oei ik word oud….
Maar ik moet eigenlijk gewoon mijn oefeningen doen, en zolang je je rug voelt, doe je die oefeningen trouw, maar zodra alles weer goed gaat, denk je er eigenlijk niet zo meer aan ….. Herkenbaar?

“Pensioen” 19-7-25

Wat is het toch heerlijk
Om niet meer te werken
Elke dag vrij
Is dat van mij te merken?

Dat ik met pensioen wil
Geen ah meer aan mijn hoofd
Nu ga ik alleen minder werken
Dat heb ik mezelf beloofd

Maar eigenlijk ook weer niet
Ik doe er gewoon iets anders bij
Meer vrijheid, minder baas
Dat maakt mij op dit moment blij

Ja, dat anders erbij, dat is dus rijden voor uitgekookt, dat die ik nu 1 jaar, nog steeds hartstikke leuk, in je eigen auto (alleen goed oppassen op onverwachte verkeersdrempels ed), want die moet natuurlijk wel een beetje heel blijven.
Bij AH gebeurt de laatste tijd van alles, het wordt drukker, vooral meer statiegeld shit, 10% is nog maar vaste klant, veel mensen buiten Nederland als klant, onze leiding diecer niet is, die het niet meer aankan, veel veranderingen bovenin en wij (het personeel) moet alles maar aankunnen, moeilijk hoor!
Daarom wil ik ook met pensioen….
In ieder geval minder AH ….van 32 u/w, naar 28 en straks naar 25 u/w en dan 7 u/w uitgekookt, blijft 32 u/w werk…..

“Uitgekookt” 31-7-25*

In mijn eigen auto
Rijd ik over kleine wegen
Mooie muziek uit de boxen
Je komt hier van alles tegen

Bijzondere mensen
De prachtigste huizen
In the middle of nowhere
Waar je nooit meer uit wil verhuizen

Ondersteboven van schoonheid
Het landschap, aan de horizon zo klein
Je weet niet waar je heen zal rijden
Google Maps vertelt je waar je moet zijn

*= Uitgekookt is een maaltijdservice waarvoor ik maaltijden bezorg op maandag en donderdagavond, dit doe ik nu 1 jaar

1792

Dat getal eronder is het aantal gedichten wat ik tot nu toe heb geschreven in ruim 36 jaar, Ja echt is 1 per week gemiddeld….. Er zijn ook maanden erbij dat ik helemaal niet schreef, maar dat terzijde.

Mijn laatste bundel uit 2016 (ik werd 50 toen), heet Tijdloos (gedichten van alledag).

Dus ik sluit met 2 gedichten over iets wat ik gewoon heb meegemaakt en daar schrijf ik dan een gedicht over:

“De Hertgang” 25-7-25

Dwalend door het bos
Over net gemaaide paden
De rust in mij nemend
Gedachten niet te raden

Het regent zachtjes
De dikke bui is geweest
Bomen blijven huilen
Het lijkt net een feest

Maar het blijft rustig
Je kunt jezelf opladen
Verderop zijn dames aan de yoga
Zijn mijn gedachten te raden?

---

“Hertgang II”. 25-7-25

Dwalend door het bos
Over net gemaaide paden
Het begint weer te regenen
Al het groen is aan het opladen

Het was ook heet
Niet alleen in Nederland
Overal hadden we daar last van
Al dat geel op het land

Het is droog geweest
Perioden zonder regen
Al het groen werd geel
Erop of naast de wegen

(De Hertgang is een natuur stuk land bij Halsteren, beheert door Hans, die houdt het keurig bij, wij hebben daar een Ginkgo Bilbao geadopteerd)

1791:
“Roofvogelshow”. 26-7-25

Lang geleden heb ik dit nog gezien
Met veel dieren op een stok
Grote roofvogels en uilen
Toen was alles top

Onze favoriet was Ziggy, de uil
Mooi, groot, prachtig beest
Ze mogen alleen niet allen tegelijk in de tuin
Jammer, het wâs zo’n feest

Ik hoorde dat Ziggy vader is geworden
Met een kleine genaamd Bob
De volgende keer is ie er weer
Dierenwelzijn, dat is geen mop!

Zo, jammer, de vakantie is voorbij.
We hebben iig erg genoten.
We hadden 2 natuurhuisjes geboekt, de 1e ( bij Nederlanders) vlakbij Montaron en de 2e (bij Fransen) in Bussy la Pesle.
Op de 2e dag van mijn vakantie ben ik helaas door mijn rug gegaan (spit), dat was minder. Zat vooral tegen een lange heenreis in de auto met spit tegenaan te kijken.
Ruim 629 km, vergeten we ook nog onze paspoorten (eigenlijk totaal niet nodig gehad, maar toch) bij Antwerpen, dus nog iets meer.
Maar met een tuinkussen in mijn autostoel ging het wonderbaarlijk goed (dat kussen zit er overigens nog steeds in), zit lekker.

Ik kon met mijn spit goed uitrusten, we kregen een heerlijk ontbijt, fijne riante kamer, goede douche, savonds konden we daar heerlijk warm eten (er werd voor ons gekookt ) en we werden prima vermaakt.
Elke avond om 18.00 uur rummicup, 1 keer jeu de boules, vele leuke gesprekken en er is nog iets met een camper (maar dat vertel ik nog wel een andere keer). Het was een hele leuke 1e week en mijn spit is goed genezen.
We hebben veel gezien.
Ook met mijn gedichten schrijven heb ik heerlijk rustig aan gedaan, hihi, dus maar 2:

“Natuurhuisje.nl” 16-6-25

Van natuurhuisje.nl
Zijn we nu toch wel fan
Tien huisjes hebben we geboekt
Je bent er relaxt, rustig en zen

Dit natuurhuisje is fantastisch
De 1e keer in het buitenland
De volgende vast ook
Maar daar zijn we nog niet aanbeland

We spreken hier gewoon Nederlands
En krijgen elke morgen een heerlijk ontbijt
Slapen hier voortreffelijk
In een zeer ruime kamer, dat is een feit

Op de veranda is het heerlijk vertoeven
Makkelijke stoelen, ook voor mijn spit
Ik word in de watten gelegd
Het wordt niet beter dan dit!

Dat we ’s avonds mogen eten
Vinden wij heel fijn
Want elke avond een restaurant gaan zoeken
Voor vegetariërs is daar de kans voor …klein

Altijd weer een heerlijk diner:
Salade, pasta, risotto of een lekkere vis
Steeds een verrassing op tafel
Je weet niet wat het nu weer is

Een avond speelden we jeu-de-boules
(Jessie vraagt dan steevast:
Leuk! hoe moet het ook alweer?)
Maar wat Ton & Joke ook probeerden
De winst was voor ons deze keer!

’s Avonds zitten we nog te genieten
Op de veranda in een luie stoel
Lowieke houdt ons dan gezelschap
Dit natuurhuisje geeft ons een goed gevoel

Het meest bizarre wat we hier doen
Is om 18.00 uur een spelletje rummicup
Ton gaat dan toch koken
Joke kan niet winnen, hup Joke, hup!!

Het 2e huisje was echt anders, hier moesten we ons eigen ontbijt zelf klaar maken, ons avond eten ook, we hebben 1 wandeling gemaakt van 7 km in de schaduw, want de temperaturen liepen snel op na ver boven de 30 graden en dan kun je veel minder doen dan dat je wilt.
Dus we hebben veel tochtjes gemaakt, ook elke ochtend naar de bakker (7km) om verse broodjes te halen ). Ook een kasteel bezocht, die eindelijk een keer van binnen bekeken kon worden, wel tegen betaling helaas (de rest was allemaal prive bezit).

Je kunt onze vakantie ook nalezen, daar we alles op polarsteps hebben bijgehouden.

Volg me op mijn reis ‘Bonjour! ‘ via https://www.polarsteps.com/JessieNijland/18680798-bonjour?s=e3a48c23-d3fe-4988-b515-649ebcfc46c7

“Op vakantie”. 13-6-25

Sinds een aantal maanden
Denken we na over allerlei zaken
Daar zijn we heel druk mee
Het heeft niets met anderen te maken

We wilden nog veel regelen
En op vakantie even niet veel
Jammer van mijn spit
De vakantie kwam in gevaar voor een deel

De autorit werd ws een probleem
Of opstaan en autorijden, een mix
We hebben het toch gewoon gered
En hier……

               ……. Doen we helemaal…..

                                                                     …niks

9-6-25:

Jurgen is ooit bij Iwaz geweest en heeft daar zijn eigen schilderij gemaakt, hing leuk in de gang in de plejadenlaan, ik heb ook een tijdje voor Iwaz gewerkt, soort manusje van alles, voor de helft vrijwilligerswerk. Ik zag daar toe een leuke giraf staan en Iwaz zei….ooh die, Ja die mag weg. Toen stond ie een tijdje bij ons, maar ik dacht bij Jurgen staat die veel mooier tegen die groene wand! Heeft ie nog een heleooie oranje strik erom gedaan, hij was af.

Zo stond ie te pronken, naast die rare slang van os, die diende als lamp.

Vroeger toen Jurgen nog aardig uit de voeten kon komen, kwam hij op bezoek (wij woonden toen op 1 hoog (geen lift)) (zuidzijde haven 109)moest ie hangend aan de trapleuning omhoog (en later op de avond ook weer omlaag) klauteren, om bij ons een kopje koffie te komen drinken en een potje te schaken. 1 keer moest ie bij ons maar de wc ( hij stond op het punt om mij schaakmat te zetten….), brak onze wc bril doormidden🫣, maar dat gaf helemaal niks, want hij zag die zet niet, en zodoende had ik nog steeds niet verloren..

Later wel, want hij leerde wel van zijn verliespartijen!!

De laatste tijd speelde we alleen nog online tegen elkaar schaak, eerst heel lang via http://www.jijbent.nl en toen die site stopte via 

http://www.brettspielnetz.de

De laatste partijen hebben we gelijk gespeeld, wel zo eerlijk.

Wij (Jessie en ik) gingen veel bij Jurgen voor de gezelligheid, zijn humor, omdat we ook in Bergen op Zoom woonde (Karin moest helemaal uit Delft komen) langs; het bijna eerste wat die altijd zei als we elkaar omhelst en begroet hadden: Koffie!?

De laatste speelden we vaak een spel (muziek triviant) over de jaren 1960 t/m 2000, na 2000 wisten we toch niks.

Allerlei vragen over muziek en geluidsfragmenten op een cd. Erg leuk 

Hier nog de beloofde gedichten die ik beloofd had (-:

1 van mij en 1 van Jurgen op hetzelfde moment ongeveer geschreven:

     “9.59”          14-5-25

Morgen is het zover

Precies op deze tijd

Is je leven voorbij

Dat is een feit

Ik denk er elk moment van de dag aan

Hoe jij jouw laatste uren beleeft

Hoe jij deze keuze hebt gemaakt

Hoe jij al die tijd hebt geleefd

Hoe onze vriendschap is ontstaan….

Herinneringen die we hebben….

Een mooie vriendschap….

Dag fijne vriend…..

Bedankt…….

Thx….

T….

Die van Jurgen:

                  8

In het 8e decenium dat

Het begon

Schaken bij BSV

Leuke gast

Daar hou ik aan vast

Jessie bleef over

Op internet wat getover

Er kwam uit Veghel een man

Ik zweer, dat kan

Ons 8ste lustrum

Hebben we t gehaald?

Interesseert me niet

Jessie; de liefste griet 

Ons 8ste lustrum

Het zal wel niet, dan

Arnout; de liefste man

            Jurgen Tromp

Mijn goede vriend
Is twaalf dagen geleden uit het leven gestapt.
Hij zat al een tijd in een rolstoel en het ging eigenlijk steeds slechter met hem.
Ik leerde hem kennen in 2001, hij was bevriend geweest met Harald, de overleden man van mijn nu huidige vrouw Jessie:
Ik vond hem heel leuk en hij had leuke verhalen en hij kon goed schaken, eindelijk weer eens een tegenstander van niveau ( zijn eindspel was niet zn sterkste punt, maar daar kon ik hem gelukkig mee helpen ) en ja, het heeft lang geduurd, maar er zijn partijen die ik zeker verloren heb, hoewel ik er over het totaal wel meer gewonnen heb, maar dat terzijde. Maar een goede vriend, dan maakt het absoluut niet uit, hoe iemand eruit ziet!

We zijn vaak op bezoek geweest, en hij kwam ook naar ons, in zijn groene Canta, over de stoep bij ons in de Kastanjelaan, tussen de autos door, knap hoe hij daar steeds zonder kleerscheuren langs kon rijden. Daar het steeds moeilijker met hem ging, is hij 2,5 jaar geleden naar de princesse plaat (focus woning) met hulp op snelheid, wil ik maar zeggen:
Als Jurg naar de wc moest, belde hij op en zei: kan ik ff hange !, geweldig wat een humor had die vent, vaak begreep ik hem niet zo snel, maar dat leerde ik in de loop vd jaren best wel goed. Zo ook zijn zelf geschreven gedicht, die hij 1 dag voor zijn reis, aan ons stuurde met de mail, begreep ik niet 1-2-3, maar wow, daar raak je ons mee.

Ik kan nog veel meer vertellen, misschien die ik dat ook nog wel, maar dan in deel 2:

Dit zijn de gedichten die ik over Jurgen heb geschreven:

“Verkeerde Woorden” 10-3-25

Ik kan de laatste tijd
Niet zo best uit mijn woorden komen
Zo zeg ik de verkeerde zinnen
Die op het verkeerde tijdstip terechtkomen

Ik wil er graag voor mijn vriend zijn
Die in een moeilijke fase zit in zijn leven
Ik ben het er niet mee eens ………!?!?!?
Deze rare zin zei ik, niet overdreven

Intussen kookte ik van binnen over
Ik vind geen juiste woorden
Opschrijven is de manier
Op zoek naar goede antwoorden

“Jurgen” 4-4-25

Eerst in mei
Toen in juli
Toch weer in mei
Juli Is beter voor jullie
Dan mei voor mij

“Minder mobiel” 10-4-25

De wereld ziet er heel anders uit
Als je zit in een rolstoel
Je bent minder mobiel
En je hebt een ander doel

Waar de lopende personen
Hun best doen om ergens snel te komen
Zie jij dit alleen nog terug
In je bijna vergeten dromen

Hoe het ooit makkelijker voor je was
Nu dat je weet dat het niet meer gaat
Het enige wat je nog nodig hebt
Is advies en een goede raad

“De Prijs” 13-4-25

Het einde is nabij
Het voelt … raar!
Beladen was de dag
Geëindigd met een glimlach

Ondanks het aankomende moment
Kan ook ík er niet meer omheen
De verkeerde woorden zijn hersteld
Het is beladen, … nog niet meteen

De komende maand
Zal de oplossing zijn prijs geven
Wel of niet met een antwoord
De vraag én het leven…..

In juni volgt deel 2 met nog meer gedichten en een vervolg verhaal