9-6-25:

Jurgen is ooit bij Iwaz geweest en heeft daar zijn eigen schilderij gemaakt, hing leuk in de gang in de plejadenlaan, ik heb ook een tijdje voor Iwaz gewerkt, soort manusje van alles, voor de helft vrijwilligerswerk. Ik zag daar toe een leuke giraf staan en Iwaz zei….ooh die, Ja die mag weg. Toen stond ie een tijdje bij ons, maar ik dacht bij Jurgen staat die veel mooier tegen die groene wand! Heeft ie nog een heleooie oranje strik erom gedaan, hij was af.

Zo stond ie te pronken, naast die rare slang van os, die diende als lamp.

Vroeger toen Jurgen nog aardig uit de voeten kon komen, kwam hij op bezoek (wij woonden toen op 1 hoog (geen lift)) (zuidzijde haven 109)moest ie hangend aan de trapleuning omhoog (en later op de avond ook weer omlaag) klauteren, om bij ons een kopje koffie te komen drinken en een potje te schaken. 1 keer moest ie bij ons maar de wc ( hij stond op het punt om mij schaakmat te zetten….), brak onze wc bril doormidden🫣, maar dat gaf helemaal niks, want hij zag die zet niet, en zodoende had ik nog steeds niet verloren..

Later wel, want hij leerde wel van zijn verliespartijen!!

De laatste tijd speelde we alleen nog online tegen elkaar schaak, eerst heel lang via http://www.jijbent.nl en toen die site stopte via 

http://www.brettspielnetz.de

De laatste partijen hebben we gelijk gespeeld, wel zo eerlijk.

Wij (Jessie en ik) gingen veel bij Jurgen voor de gezelligheid, zijn humor, omdat we ook in Bergen op Zoom woonde (Karin moest helemaal uit Delft komen) langs; het bijna eerste wat die altijd zei als we elkaar omhelst en begroet hadden: Koffie!?

De laatste speelden we vaak een spel (muziek triviant) over de jaren 1960 t/m 2000, na 2000 wisten we toch niks.

Allerlei vragen over muziek en geluidsfragmenten op een cd. Erg leuk 

Hier nog de beloofde gedichten die ik beloofd had (-:

1 van mij en 1 van Jurgen op hetzelfde moment ongeveer geschreven:

     “9.59”          14-5-25

Morgen is het zover

Precies op deze tijd

Is je leven voorbij

Dat is een feit

Ik denk er elk moment van de dag aan

Hoe jij jouw laatste uren beleeft

Hoe jij deze keuze hebt gemaakt

Hoe jij al die tijd hebt geleefd

Hoe onze vriendschap is ontstaan….

Herinneringen die we hebben….

Een mooie vriendschap….

Dag fijne vriend…..

Bedankt…….

Thx….

T….

Die van Jurgen:

                  8

In het 8e decenium dat

Het begon

Schaken bij BSV

Leuke gast

Daar hou ik aan vast

Jessie bleef over

Op internet wat getover

Er kwam uit Veghel een man

Ik zweer, dat kan

Ons 8ste lustrum

Hebben we t gehaald?

Interesseert me niet

Jessie; de liefste griet 

Ons 8ste lustrum

Het zal wel niet, dan

Arnout; de liefste man

            Jurgen Tromp

Mijn goede vriend
Is twaalf dagen geleden uit het leven gestapt.
Hij zat al een tijd in een rolstoel en het ging eigenlijk steeds slechter met hem.
Ik leerde hem kennen in 2001, hij was bevriend geweest met Harald, de overleden man van mijn nu huidige vrouw Jessie:
Ik vond hem heel leuk en hij had leuke verhalen en hij kon goed schaken, eindelijk weer eens een tegenstander van niveau ( zijn eindspel was niet zn sterkste punt, maar daar kon ik hem gelukkig mee helpen ) en ja, het heeft lang geduurd, maar er zijn partijen die ik zeker verloren heb, hoewel ik er over het totaal wel meer gewonnen heb, maar dat terzijde. Maar een goede vriend, dan maakt het absoluut niet uit, hoe iemand eruit ziet!

We zijn vaak op bezoek geweest, en hij kwam ook naar ons, in zijn groene Canta, over de stoep bij ons in de Kastanjelaan, tussen de autos door, knap hoe hij daar steeds zonder kleerscheuren langs kon rijden. Daar het steeds moeilijker met hem ging, is hij 2,5 jaar geleden naar de princesse plaat (focus woning) met hulp op snelheid, wil ik maar zeggen:
Als Jurg naar de wc moest, belde hij op en zei: kan ik ff hange !, geweldig wat een humor had die vent, vaak begreep ik hem niet zo snel, maar dat leerde ik in de loop vd jaren best wel goed. Zo ook zijn zelf geschreven gedicht, die hij 1 dag voor zijn reis, aan ons stuurde met de mail, begreep ik niet 1-2-3, maar wow, daar raak je ons mee.

Ik kan nog veel meer vertellen, misschien die ik dat ook nog wel, maar dan in deel 2:

Dit zijn de gedichten die ik over Jurgen heb geschreven:

“Verkeerde Woorden” 10-3-25

Ik kan de laatste tijd
Niet zo best uit mijn woorden komen
Zo zeg ik de verkeerde zinnen
Die op het verkeerde tijdstip terechtkomen

Ik wil er graag voor mijn vriend zijn
Die in een moeilijke fase zit in zijn leven
Ik ben het er niet mee eens ………!?!?!?
Deze rare zin zei ik, niet overdreven

Intussen kookte ik van binnen over
Ik vind geen juiste woorden
Opschrijven is de manier
Op zoek naar goede antwoorden

“Jurgen” 4-4-25

Eerst in mei
Toen in juli
Toch weer in mei
Juli Is beter voor jullie
Dan mei voor mij

“Minder mobiel” 10-4-25

De wereld ziet er heel anders uit
Als je zit in een rolstoel
Je bent minder mobiel
En je hebt een ander doel

Waar de lopende personen
Hun best doen om ergens snel te komen
Zie jij dit alleen nog terug
In je bijna vergeten dromen

Hoe het ooit makkelijker voor je was
Nu dat je weet dat het niet meer gaat
Het enige wat je nog nodig hebt
Is advies en een goede raad

“De Prijs” 13-4-25

Het einde is nabij
Het voelt … raar!
Beladen was de dag
Geëindigd met een glimlach

Ondanks het aankomende moment
Kan ook ík er niet meer omheen
De verkeerde woorden zijn hersteld
Het is beladen, … nog niet meteen

De komende maand
Zal de oplossing zijn prijs geven
Wel of niet met een antwoord
De vraag én het leven…..

In juni volgt deel 2 met nog meer gedichten en een vervolg verhaal

Een bekende dichter Jacques van Eekelen, vroeg voor zijn nieuwe bundel, die eind van dit jaar uit zal komen, of andere dichters ook iets wilde schrijven over Bergen op Zoom.

Nou, dat vind ik een prima plan en ben meteen mijn archieven in gedoken, zoals je weet, heb ik al een aantal gedichten geschreven, rond de 1784 (sommige zijn herschreven, met een kleine aanpassing, ik weet niet of je die mag meetellen in het geheel). De laatste tijd schrijf ik er minstens 1 per week, over voor mij een actueel onderwerp, die dan standaard in de kantine van Albert Heijn 1264 (Markiezaatsweg 3, Boz) komt te hangen.
In mijn archieven waren niets tot weinig te vinden, idd niets bruikbaar.
Dus dan schrijf ik ze toch gewoon:

Dus bij deze meteen 2 pareltjes over Bergen op Zoom:

“Het Markiezenhof” 15-4-25

Het oude gebouw straalt
Pracht en praal
Gebouwd in een ver verleden
Geschiedenis in een mooi verhaal

Het enige stadspaleis van Nederland
Staat in onze mooie stad
Merck toch hoe sterck
Is ook al zo’n mooie schat

Nu in deze mooie tijd
Hangen er weer donkere wolken
Iets met subsidie en samenwerken
Of hoe iets moois wordt uitgemolken

+

De Zeeland. 15-4-25

Het oude gebouw straalt
Gebouwd in negentienhonderddertig
Gediend als suikerfabriek
Veels te kort, rampzalig

De WO II was ws de boosdoener
Daarna stond het veels te lang leeg
Totdat het dierenasiel moest wijken
Dit, wat je nu ziet, bracht dat teweeg

Nu zitten er allemaal winkels in
In dit bijna 11-jarig bestaan
De Zeeland in Brabant
Zo is het dus gegaan

Mijn website heeft door veel aanpassingen een tijdje stil gelegen, maar met een nieuwe app probeer ik hem nu iets op te pimpen….

Het eind van 2024, was niet zo super, Jessie raakte weer in een depressie, net als in juli 2023, snel nadat we toen verhuisd waren. Ze had toen andere medicijnen gekregen, die in het begin goed werkte, in december is ze weer gaan werken en alles leek opgelost.

Maar de psychiater heeft de medicijnen laten stoppen en net na onze vakantie op Lanzarote in september 2024, ging het weer mis. Ik had dat niet door, maar Jessie heeft niet na haar signalerings schema gekeken. Zodoende zag ze de symptomen niet, van een naderde nieuwe depressie.

Dus eerst zag ze spoken en kon het niet op een rijtje zetten (de eerste gedichten over spoken) , daarna heeft ze zelf besloten om naar de PAAZ te gaan om tot rust te komen, om alles op een rijtje te zetten. Dat betekent dus dat ze wel in het weekend naar huis mag, maar dat ze voor de rest 5 dagen per week op de PAAZ zit, een gestructureerd programma moet ondergaan met sessies om haar te laten na te denken waar ze mee zit, om alles weer op het juiste pad te krijgen….kortom om haar weer gelukkig te krijgen….

“Spoken”             19-12-24

Soms kun je zelf best gelukkig zijn

Maar als de situatie eromheen 

Niet zo rooskleurig blijkt

Heb je daar weinig aan…

Als je partner spoken ziet

In haar hoofd

Gedachten en gevoelens 

Door elkaar heen lopen

Is het met gelukkig zijn even gedaan…

Dan moet je er alles aan doen

Om al die spoken te verjagen

Hulp van buitenaf vragen

Want dit zelf oplossen zal niet gaan…

————————————-

Hoewel ik het wel zou willen

Haar missen is een grote angst

Hier thuis raakt ze het niet kwijt

Haar even loslaten, is goed voor haar

Om haar door te laten gaan…

“Spoken 4”                   23-12-24

Dat is toch meestal medio oktober

Dus ben ik nu te laat

Op Halloween zie je veel witte lakens

Zwarte spinnen, heksen, spinrag

Je weet wel hoe dat gaat

Maar waar ik het eigenlijk over wil hebben

Is de figuurlijke kant

Littekens die je niet ziet

Waar ben je nu in beland?

Het zit hem in dat verschil

Niet verdoofd?

In het goede of het kwade

Spoken in je hoofd

“Begrijp me niet verkeerd”        

 5-1-25

Het alleen zijn

Voelt zeker niet verkeerd

Ik doe mijn eigen ding

Dat heb ik in een paar dagen al geleerd

Natuurlijk mis ik mijn vrouw

In het bijzonder Op momenten 

Ik weet dat ze in goede handen is

Tussen andere bijzondere patiënten

Ik krijg er wel goede gesprekken voor terug

Van vrienden die mij een hart onder de riem steken

Hier leer ik zeker van

Goede adviezen, zonder vraagteken

Ik krijg een andere kijk

Op het leven

Onze relatie 

Ons onderling 

Ons samen zijn

Ons niet samen zijn

“Apart gevoel”            12-1-25

Wat voelt dit raar

Zo ben je opeens weer terug

Na als vanouds leuk weekend

Maar ooh wat gaat dat vlug

Want voor ik het weet

Slaap ik alleen in een leeg bed

Zit ik weer alleen op de bank

En is het weer even uit met de pret

Je bent weer terug

Op de plek waar ik niet wil zijn

Ze maken je hopelijk beter

Met het beste medicijn

Ik voel mij in de war…….

Voor mij voelt het als een soort latrelatie

Het ene moment ben je er 

Dan is het leuk en fijn

Het andere moment ben je ver……

                             ……….weg……….

“Verward”                                                                                                                          19-1-25

Nog steeds verward

Leef ik steeds op een andere manier

Ik probeer positief te blijven

Maar het is weer zo stil hier

Dit weekend was geheel anders

Dan de vorige keer

Zaterdag was ik geprikkeld en humeurig

Zondag was er meer sfeer

Maar elke keer

Is het niet fijn

Als ze zondagavond vertrekt 

De leegte…… 

…….in het samenzijn….

Maar ze komt weer thuis op 6 februari……(-;

Ik wilde jullie namelijk laten meeleven, met de frustraties van alle ingeleverde blikjes en flesjes bij de supermarkt, het wel en wee, door de ogen van 1. de klant; 2. De automaat; 3. De medewerker (ik dus) en 4. de oplossing van dit alles (in de ogen van mij):

Frustratie vd emballage 1

De klant.                  3-8-24

Frustratie vd emballage 2

De automaat.                  3-8-24

Frustratie vd emballage 3

De medewerker.           13-8-24

Frustratie vd emballage 4

De oplossing.            17-8-24

*= & Flesjes