Moeilijke tijd

Het eind van 2024, was niet zo super, Jessie raakte weer in een depressie, net als in juli 2023, snel nadat we toen verhuisd waren. Ze had toen andere medicijnen gekregen, die in het begin goed werkte, in december is ze weer gaan werken en alles leek opgelost.

Maar de psychiater heeft de medicijnen laten stoppen en net na onze vakantie op Lanzarote in september 2024, ging het weer mis. Ik had dat niet door, maar Jessie heeft niet na haar signalerings schema gekeken. Zodoende zag ze de symptomen niet, van een naderde nieuwe depressie.

Dus eerst zag ze spoken en kon het niet op een rijtje zetten (de eerste gedichten over spoken) , daarna heeft ze zelf besloten om naar de PAAZ te gaan om tot rust te komen, om alles op een rijtje te zetten. Dat betekent dus dat ze wel in het weekend naar huis mag, maar dat ze voor de rest 5 dagen per week op de PAAZ zit, een gestructureerd programma moet ondergaan met sessies om haar te laten na te denken waar ze mee zit, om alles weer op het juiste pad te krijgen….kortom om haar weer gelukkig te krijgen….

“Apart gevoel”            12-1-25

Wat voelt dit raar

Zo ben je opeens weer terug

Na als vanouds leuk weekend

Maar ooh wat gaat dat vlug

Want voor ik het weet

Slaap ik alleen in een leeg bed

Zit ik weer alleen op de bank

En is het weer even uit met de pret

Je bent weer terug

Op de plek waar ik niet wil zijn

Ze maken je hopelijk beter

Met het beste medicijn

Ik voel mij in de war…….

Voor mij voelt het als een soort latrelatie

Het ene moment ben je er 

Dan is het leuk en fijn

Het andere moment ben je ver……

                             ……….weg……….

“Verward”                                                                                                                          19-1-25

Nog steeds verward

Leef ik steeds op een andere manier

Ik probeer positief te blijven

Maar het is weer zo stil hier

Dit weekend was geheel anders

Dan de vorige keer

Zaterdag was ik geprikkeld en humeurig

Zondag was er meer sfeer

Maar elke keer

Is het niet fijn

Als ze zondagavond vertrekt 

De leegte…… 

…….in het samenzijn….

Maar ze komt weer thuis op 6 februari……(-;

Eindelijk weer online

Elk jaar verleng ik trouw (te laat ) mijn website,

Elk jaar moet ik dus veel moeite doen, om op mijn eigen website te komen

Elk jaar (begin van een nieuw gedicht?) lukt het na veel pogingen

Dit jaar dus niet echt

In het begin wel , maar toen ik eindelijk iets wou posten, verdween alles als sneeuw voor de zon…

maar met behulp van Mark, is alles hopelijk weer goed gekomen, bedankt Mark!

Ik wilde jullie namelijk laten meeleven, met de frustraties van alle ingeleverde blikjes en flesjes bij de supermarkt, het wel en wee, door de ogen van 1. de klant; 2. De automaat; 3. De medewerker (ik dus) en 4. de oplossing van dit alles (in de ogen van mij):

Frustratie vd emballage 1

De klant.                  3-8-24

Er komt een man de winkel binnen

In zijn winkelkar allemaal blik

Deze gaat ie rustig inleveren

Bierflesjes van glas en flesjes van plastic

Hij heeft geen haast 

Hij heeft alle tijd

Rustig aan doet hij flesje voor blikje

Die ratelend door de automaat glijdt

De rij achter hem wordt steeds langer

Want er is maar 1 inleverpunt

De ergernis wordt groter

Waar blijft het keerpunt?

Frustratie vd emballage 2

De automaat.                  3-8-24

Elke morgen ga ik trouw aan

En na 2 uurtjes krijg ik een grote beurt

Word lekker schoon gemaakt

En niet veel later weer besmeurd…

Door allerlei rare mensen

Die hun afval er doorheen drukken

De gaten zijn nl niet zo groot

Dit leidt vaak tot mislukken

Dan worden die rare mensen boos

En ligt het opeens aan mij……

Waar blijft het keerpunt?

In deze maatschappij

Frustratie vd emballage 3

De medewerker.           13-8-24

Elke dag begint opnieuw

Als 1e taak dat plakapparaat

Die moet zo snel mogelijk schoon

Voordat er een file ontstaat

Van ongeduldige mensen

Met al hun blikjes en flessen

Het liefst in 1 x, alles tegelijk

En helemaal zonder te stressen

Maar de meeste mensen stoppen toch

De handen gewoon in het apparaat

Ze denken dat er overal statiegeld op zit

Op hun handen niet ……

                         …… Ik weet nu wel hoe dat gaat

Frustratie vd emballage 4

De oplossing.            17-8-24

Elke dag weer hetzelfde probleem

De flessen automaat loopt vast

Op suikers die uit blikjes lopen

Het is wachten tot het barst

Statiegeld verhogen is geen optie

Dan betaal je teveel bij koop

Alles in 1 x apparaat is te duur

En zeker niet goedkoop

Er zouden meer inleverpunten moeten komen

Elk bedrijf dat blikjes* heeft in de verkoop

Moet zijn eigen inleverpunt hebben

Benzinepompen, sportscholen, AC-tion

Zelfs de kringloop…..

*= & Flesjes